บทที่ 431 ความปรารถนาดี
เจิ้งชิงเฟิงนั้นนอกจากอยู่ในฐานะผู้นำตระกูลเจิ้งแห่งเมืองหลวงแล้ว เขายังเป็นคนที่มีอิทธิพลอยู่มาก แม้ว่าเขาจะเกษียณจากตำแหน่งสูงในรัฐบาลไปแล้วก็ตาม แต่ลูก ๆ ของตระกูลเจิ้งหลายคนกำลังดำรงตำแหน่งสำคัญในหน่วยงานรัฐบาลและในโลกธุรกิจ
ดังนั้นแม้ว่าตระกูลเจิ้งจะไม่ติดอันดับหนึ่งในสิบอันดับแรกของตระกูลใหญ่แห่งเมืองหลวง แต่ก็ยังสามารถยืนอยู่บนบันไดขั้นที่สองได้อย่างมั่นคง
“ว่ามา” เจิ้งชิงเฟิงมองไปที่ลูกสาวและพยักหน้าอย่างใจเย็น
ในสายตาของเขา ลูกสาวของเขาคนนี้น่าขัดใจเหลือเกิน เธอมีพื้นฐานตระกูลที่ดีสามารถหางานดี ๆ ทำได้สบาย แต่เธอกลับไม่ฟังเขา เลยวิ่งโร่ไปที่สถานีโทรทัศน์ปักกิ่งเพื่อเป็นช่างแต่งหน้า
เธอไม่สนใจธุรกิจของตระกูลเลย
อย่างไรก็ตาม แม้จะไม่ได้ดั่งใจ แต่ลูกสาวย่อมเป็นเหมือนแก้วตาดวงใจของคนเป็นพ่ออย่างเขา ดังนั้นเมื่อลูกสาวชอบหรืออยากทำอะไร เขาก็จะไม่ห้ามหากมันไม่เกินเลยไปนัก
“พ่อคะ วันนี้หนูไปบ้านใหม่กับเพื่อนมา”
“แค่นั้น?”
“พ่อไม่อยากรู้เหรอว่าบ้านใหม่ของเพื่อนหนูอยู่ที่ไหน?” เจิ้งซวงถาม
“เสี่ยวซวงเลิกล้อเล่น ถ้าพ่อจำไม่ผิด ลูกอายุสี่สิบแล้วใช่ไหม อย่าเสียเวลาชีวิตของลูกเพราะไอ้เด็กตัวเหม็นนั่นเมื่อสิบกว่าปีก่อนเลย เข้าใจไหม?” เจิ้งชิงเฟิงส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ จากนั้นก็พูดว่า “ไปมีความรักและหาคู่ครองที่ดีแต่งงานเถอะ ตราบใดที่ลูกสามารถทำแบบนั้นได้ ในอนาคตพ่อ
