ำให้จื่อเทามีความคิดที่อยากจะรู้จักโจวอี้มาก
คุณเสิ่นคนนั้นคือใคร?
ถังหว่านได้แลกเปลี่ยนข้อมูลการติดต่อกับจื่อเทา จากนั้นจึงเดินไปที่ห้องแต่งหน้าเพื่อล้างเครื่องสำอาง
ซูเผิงมองดูจื่อเทาที่กำลังจะจากไปและถามว่า “ลุงจื่อ ทำไมคุณถึงต้องทำดีกับคนส่งของของถังหว่านแบบนั้นด้วย?”
“คนส่งของ?” จื่อเทาขมวดคิ้ว
“ใช่ ก็คนคนนั้นเขาแค่มาช่วยประธานของเขาส่งของ ถ้าเขาไม่ใช่คนส่งของ แล้วเขาจะเป็นอะไรได้?” ซูเผิงพูดจบก็เบ้ปาก
ประธาน?
จื่อเทาตกตะลึง จากนั้นเขาก็จับแขนของซูเผิงไว้และรีบถามว่า “นายพูดจริงใช่ไหม? เสิ่นเฟยหูช่วยประธานของเขาทำธุระจริง ๆ เหรอ? เขายกบ้านและรถให้ถังหว่านเพราะคำสั่งของประธานคนนั้นจริง ๆ เหรอ?”
“มันน่าจะเป็นแบบนั้น!” ซูเผิงกล่าว
สีหน้าของจื่อเทาตอนนี้ดูตกตะลึงสุด ๆ
เพี๊ยะ!
เขาตบหน้าขาตัวเองอย่างแรงและหัวเราะเสียงดัง “ดี ดี ดี! ไม่คิดเลยว่าฉันจะตัดสินใจได้ถูกต้องที่สุดขนาดนี้!”
“ลุงจื่อ คุณหมายความว่ายังไง?” ซูเผิงถามด้วยความสงสัย
“หมายความว่าอย่างไรงั้นเหรอ? นายไม่รู้ แต่พ่อของนายรู้แน่นอน! แต่ก็เอาเถอะ ในเมื่อนายเห็นฉากเมื่อครู่นี้แล้ว ฉันก็ไม่ควรปิดบังอะไรจากนาย เสิ่นเฟยหูเป็นหัวหน้าผู้ดูแลพื้นที่ปักกิ่งของคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลง เขาคือตัวตนที่มีทั้งพลังและอิทธิพลมหาศาล ซึ่งคนที่จะสามารถสั่งให้เขาทำธุระได้ นอกจากประธานคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลงแล้วก็ไม่มีคนอื่นอีก!” จื่อเท
