มบัติและศาสตราเซียนเท่านั้นที่จะช่วยชีวิตเจียงผิงอันได้
และขอบเขตอย่างเจียงผิงอันก็ไม่น่ามียอดสมบัติใช้
ชิวหยวนโยนอาวุธวิเศษระดับเขตแดนสองชิ้นให้กู้ไป๋หลิง “ภายหน้า เจ้าจะเป็นสาวใช้ของข้า”
เขาเสวยสุขในภพบุกเบิกจนเคยชิน ต้องมีคนมารับใช้ สตรีผู้นี้ไม่เลว ใช้งานได้
“ขอบคุณศิษย์น้องชิว!”
แม้กู้ไป๋หลิงจะดูแคลนผู้ฝึกตนจากภพล่าง แต่ใครใช้ให้สถานะของชิวหยวนสูงกันเล่า ซ ้ายังมีทรัพยากรให้นาง ก็ควรค่าให้ประจบเอาใจ
ทั้งสามแปรเปลี่ยนเป็นลำแสงทะยานจากไป
ธารทมิฬค่อย ๆ ลดระดับ กลับคืนสู่ความสงบเช่นผ่านมา
ไม่นานจากนั้น แสงสีน ้าเงินสายหนึ่งก็วูบไหวออกมาจากธารทมิฬ ปรากฏเป็นนาวาสีน ้าเงินลำหนึ่ง
นาวาสีน ้าเงินนี้แผ่รัศมีมหาเต๋า ขวางอิทธิพลของกฎแห่งแรงโน้มถ่วงไว้
“สารเลวสมควรตาย! ข้าแข็งแกร่งขึ้นยามใด จะฆ่านางแพศยานั่นเสีย!”
เจินหย่งผู้เต็มไปด้วยมัดกล้ามผรุสวาทอย่างเดือดดาล
เขาเกือบตกตายเสียแล้ว โชคยังดีที่ได้ยอดสมบัติที่ครอบครัวเตรียมไว้ช่วยชีวิต
อึดใจต่อมา แสงอีกสายก็เหินออกจากธารสู่ริมฝั่ง
ซูปิงคายไข่มุกเม็ดหนึ่งออกจากปาก ไข่มุกนี้ก็เป็นยอดสมบัติซึ่งไว้ใช้ช่วยชีวิตนางเช่นกัน
ใบหน้าของนางเปี่ยมโทสะ “ทั้งหมดเพราะเจียงผิงอันคนเดียวพวกคนเมื่อครู่ล้วนมาเพื่อฆ่าเขา เราเลยพลอยติดร่างแหไปด้วยหากเขามิตาย ก็ต้องฆ่าให้สิ้น!”
“มั่วล่ะ?” เจินหย่งมองไปทางธารทมิฬ
“ครอบครัวเขาอาจมิได้เตรียมยอดสมบัติช่วยชีวิตไว้ให
