องการเพียงหนึ่งกฎเกณฑ์
เจียงผิงอันนำโอสถบูรณะเต๋าสีส้มแดงออกมาหนึ่งกำมือ
จี้เฟยซึ่งกำลังเดือดดาลตะลึงจังงังยามเห็นเจียงผิงอันถือโอสถบูรณะเต๋าเต็มกำมือ ปากของนางอ้าค้าง แทบจะยัดไข่ไก่เข้าไปได้สองฟองเคียงกัน
“เป็นโอสถบูรณะเต๋าจริง ๆ ด้วย! ไฉนเจ้าจึงมีเยอะแยะนัก!”
ขนาดนางยังนำโอสถบูรณะเต๋ามากมายเพียงนี้ออกมามิได้ เจียงผิงอันไปได้มาจากที่ใดกัน?
เจียงผิงอันยัดโอสถบูรณะเต๋าเม็ดหนึ่งคืนให้อีกฝ่าย
“หนึ่งเม็ดต่อเก้ากฎเกณฑ์ เจ้าซื้อไหวกี่เม็ด”
