“จัดการให้พ่อ-ึงสิ!!”
ความโกรธของฮวงฟู่เจิ้นไม่สามารถระงับไว้ได้อีกต่อไป เขาคว้าที่เขี่ยบุหรี่แล้วขว้างไปที่หวังหมิงกุ้ย ก่อนจะกระโจนเข้าไปรัวชกหน้าอีกฝ่ายจนอีกฝ่ายส่งเสียงกรีดร้องโหยหวน
หากอีกฝ่ายต้องการทำกำไร เขายังพอจะทนได้
แต่อีกฝ่ายกลับกล้าที่จะมีความคิดเลว ๆ กับน้องสาวเขา ผู้เป็นเหมือนเกล็ดย้อนของเขาที่ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ไม่ควรแตะต้อง!
เวลานี้ฮวงฟู่เจิ้นโกรธสุด ๆ เขาประเคนทั้งหมัดทั้งเท้าเข้าใส่หวังหมิงกุ้ย
เขาตัดสินใจล้มเลิกการค้านี้แล้ว และยินดีจ่ายค่าเสียหายมากมาย แม้ว่ามันจะทำให้เขาเจ็บไปถึงกระดูก แต่เขาก็เชื่อว่าไม่ช้าก็เร็ว เขาจะสามารถหาเงินกลับมาได้
ไอ้หวังหมิงกุ้ยคนนี้แม่งชั่วช้าน่ารังเกียจเกินไป!
“อา…” บริกรบังเอิญผลักประตูเข้ามา
และเมื่อเห็นเหตุการณ์ที่เกดขึ้น เขาก็ร้องออกมาทันที ก่อนจะหันหลังกลับและวิ่งออกไปด้านนอก
ไม่นานนัก บรรดาเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็รีบเข้ามาล้อมฮวงฟู่เจิ้น
ผู้จัดการคลับรีบเดินเข้ามาในห้องวีไอพี สายตาจับจ้องไปที่หวังหมิงกุ้ยผู้ซึ่งถูกทุบตีจนหน้าบวมปูด และถามฮวงฟู่เจิ้นอย่างดุดันว่า “คุณเป็นใคร? กล้าดียังไงถึงมาทำร้ายคนในพาราไดซ์คลับของเรา? คุณอยากตายมากงั้นเหรอ!”
“ไอ้ห่านี่สมควรโดนตีนแล้ว!” ฮวงฟู่เจิ้นตะคอกใส่อย่างเย็นชา
“นี่คุณบ้าเกินไปไหม! คุณควรไว้หน้าพาราไดซ์คลับของเราบ้าง!” ผู้จัดการคลับก็ตะคอกกลับไปเช่นกัน
“ผมก็ไม่อยากสร้างปัญหาหรอก แ
