ตกกลางคืน
โจวอี้ขับรถไปที่พาราไดซ์คลับ
นอกจากหวงไห่เทาแล้วยังมีเฉิงฮ่าว ฟ่านเอ้อร์เฉียง และเฉียนต้าจ้าวที่นัดหมายมารวมตัวกันในคืนนี้ ส่วนหลี่หงอี้ในฐานะเจ้าของสถานที่นั้นได้รับข่าวล่วงหน้าและมาถึงก่อนใคร
ชั่วโมงนี้ใคร ๆ ก็รู้ว่าพาราไดซ์คลับได้กลายเป็นคลับส่วนตัวระดับไฮเอนด์ที่ดีที่สุดในจินหลิง และเป็นที่ทราบกันดีว่าประธานบริษัทใหญ่หลายคนในวงการธุรกิจของเมืองจินหลิงมักมาที่นี่เพื่อกินดื่มและหาความบันเทิง
แม้แต่หยางเซี่ยวหาง ชายผู้ร่ำรวยที่สุดในจินหลิงก็ยังมาที่นี่หลายครั้ง
“ผมจะไปตรวจเอง ช่างเป็นรถออฟโรดที่สุดยอดจริง ๆ”
ครั้นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนใหม่ซึ่งประจำอยู่ที่ประตูคลับมองเห็น Knight XV ดวงตาของเขาก็สว่างวาบขึ้นมาทันที
เขาเพิ่งเกษียณมาจากหน่วยรบพิเศษ เขาเป็นทหารที่เคยอยู่ในสนามรบ ได้เห็นชีวิตและความตายมามากมาย ของเล่นโปรดของเขาคือรถออฟโรดที่ดุดันแบบนี้
“นี่มันสุดยอดมาก ในจินหลิงมีรถหรูรุ่นนี้อยู่แค่คันเดียวเท่านั้น!” เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยวัยกลางคนอีกคนพูดขึ้นและกำชับว่า “เอาล่ะ คันนี้ไม่ต้องตรวจ รีบเปิดประตูปล่อยให้เขาเข้ามา”
“ฮะ? คุณไม่ตรวจสอบบัตรสมาชิกหน่อยเหรอ?” เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนใหม่ถาม
“ตรวจกับผายลมน่ะสิ มีกฎที่ไม่ได้เขียนไว้ในคลับพาราไดซ์ของเรา ถ้าเป็นรถคันนี้หรือว่าใบหน้าของคุณโจว นั่นก็คือบัตรผ่านที่ดีที่สุด ถ้านายกล้าที่จะตรวจเขา นายก็เตรียมตัว