ตะปูเหล็ก ราวกับต้องการให้เธอติดอยู่ตรงนั้น ไม่มีทางได้ไปเกิดใหม่ตลอดกาล
ภาพน่าสยดสยองนี้ แม้แต่ตำรวจที่มากด้วยประสบการณ์ยังรู้สึกไม่สบายใจ
เฝ่ยไป๋ลู่หรี่ตาลง แสงเย็นพลันฉายวาบผ่านดวงตา
เสียชีวิตอย่างน่าเศร้าโดยไม่ได้รับความเป็นธรรมแล้วยังถูกคนเหยียบย่ำทุกวัน ไม่แปลกใจเลยที่วิญญาณชั่วร้ายจะก่อตัวขึ้นในสถานที่แห่งนี้
หลี่เปาถือโทรศัพท์ด้วยใบหน้าซีดเซียวราวกับคนป่วย “อาจารย์ พวกเราจะทำยังไงให้แม่หนูน้อยคนนี้ได้บ้างไหม? เธอ… เธอน่าสงสารเหลือเกิน”
ถูกฝังทั้งเป็นตั้งแต่อายุยังน้อย ทั้งมือและเท้ายังถูกตะปูยักษ์ขนาดใหญ่ตอกเอาไว้ ก่อนตายจะต้องทรมานมากแน่ ๆ
หลังจากตายแล้วยังถูกพวกเขาใช้พลั่วเจาะจนหัวหลุดอย่างไม่ทันระวัง แม้พวกเขาจะไม่ได้ตั้งใจ แต่ว่าพวกเขาก็ทำผิดไปแล้วจริง ๆ…
“ความเป็นไปได้ของการบูชายัญมนุษย์นี้ ข้อที่หนึ่งคือ ชาวบ้านที่อาศัยอยู่รอบ ๆ กลัวว่าการก่อสร้างจะส่งผลกระทบต่อฮวงจุ้ย ข้อที่สองคือ มีคนจงใจขัดขวางไม่ให้โครงการนี้สำเร็จ ฉันเดาว่าอย่างแรกมีแนวโน้มมากกว่า”
“ตอนเสียชีวิตเด็กหญิงคนนั้นอายุเพียงสี่หรือห้าขวบเท่านั้น คนในครอบครัวเธอจะต้องแจ้งความแน่ คุณควรขอให้ตำรวจเข้ามาดำเนินการเพิ่มเติมในเรื่องนี้” เฝ่ยไป๋ลู่กล่าว
น่าเสียดายที่ศพเน่าเปื่อยเกินไป จนเธอไม่อาจดูข้อมูลเพิ่มเติมได้
ไม่อย่างนั้นคงรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับเด็กหญิงก่อนที่เธอจะถูกฆาตกรรม และคงรู้ด้วยว่าฆาตกรคือใคร
