คุณอย่างยิ่ง”
กู้ไป๋หลิงชำเลืองเจียงผิงอันซึ่งยังตกปลาอยู่ แล้วหันมากล่าวกับเถิงชุนอย่างเฉยชา
“เจ้าหมายความเช่นไร? ฆ่าศิษย์สำนักเดียวกัน? แม้อีกฝ่ายจะยังมิใช่ศิษย์อย่างเป็นทางการ การกระทำของเจ้าก็ผิดต่อกฎสำนักแล้วนะ”
เถิงชุนพูดต่อ “เด็กนี่เป็นทรชนชั่วช้าในภพบุกเบิก ฆ่าผู้บริสุทธิ์อย่างไร้แยกแยะ ปล้นฆ่าย ่ายีผู้คน หากให้คนเช่นนี้เป็นศิษย์ร่วมสำนักเซียนอวี่หวงของเรา ก็มีแต่จะมาเป็นจุดด่างพร้อย ต้องกำจัดเสียยามนี้”
“ศิษย์น้องรู้ว่าหากศิษย์พี่หญิงทำภารกิจนี้ล้มเหลวก็จะถูกลงโทษแต่โทษของการทำคนตายเพียงหนึ่งนั้นมิได้หนักหนา เพื่อชดเชยความเสียหายให้ศิษย์พี่หญิง ข้าจะให้อาวุธวิเศษระดับเขตแดนกับศิษย์พี่หญิงสองชิ้น”
กู้ไป๋หลิงเหยียดยิ้มเย้ย “ของเล็กน้อยเช่นนี้ จะให้ข้าทำผิดกฎสำนัก? เจ้าดูถูกใครอยู่?”
นางมิกล้าผิดกฎสำนัก การฆ่าศิษย์ร่วมสำนักมีโทษใหญ่โตหากสำนักจับได้ นางจะถูกลงทัณฑ์สถานหนัก
เมื่อเถิงชุนเห็นว่ามิอาจเกลี้ยกล่อมกู้ไป๋หลิงได้ เขาก็หันไปหาชายเบื้องหลังเขา “ศิษย์น้องชิว…”
ชิวหยวนถ่ายทอดกระแสปราณพูดกับกู้ไป๋หลิง “เจ้าในขณะนี้ต้องทัณฑ์บนอยู่ใช่ไหม ข้าช่วยเจ้าให้พ้นทัณฑ์ได้ เจ้าจะได้กลับสำนักเดี๋ยวนี้เลย และมิต้องมาเสี่ยงในโลกใบน้อยเช่นนี้”
กู้ไป๋หลิงจ้องมองอีกฝ่ายตรง ๆ “เจ้าเป็นใคร ทำไมข้าต้องเชื่อเจ้า”
“ชิวหยวนจากศาลาเติงเซียนแห่งภพบุกเบิก ปู่ของข้าเป็นผู้อาวุโสอยู่ในสำนักเซียนอวี่หวง
