บทที่ 398 หรงลี่ฮุ่ย
เงินสามารถทำให้คนขาดสติและทำลายความเป็นมนุษย์ได้
ชายอ้วนกลัวเซี่ยจื่อ แต่เมื่อเซี่ยจื่อขู่ว่าจะเอาเงินทั้งหมดของเขาไป แม้ปกติเขาจะมีนิสัยขี้ขลาดแต่สัญชาตญาณการเอาตัวรอดทำให้ด้านมืดในจิตใจของเขาปะทุขึ้นมาทันที
ไอ้สารเลวเซี่ยจื่อ!
แกโหดร้ายกับฉันเกินไปแล้ว!
ตอนนี้แกก็แค่คนพิการที่ขับรถด้วยมือข้างเดียว ไม่รู้ตัวรึไง!
ชายอ้วนคำรามในใจ ทันใดนั้นเขาก็คว้าแขนขวาที่หักของเซี่ยจื่อ และกระชากมันอย่างรุนแรงก่อนจะชกเข้าที่หัวของเซี่ยจื่อรัวราวกับคนเสียสติ
“แกเป็นบ้าอะไรวะเนี่ย!?”
ทันใดนั้น สีหน้าของเซี่ยจื่อก็เปลี่ยนไป เขาไม่คาดคิดว่าชายอ้วนคนนี้จะกล้าโจมตีเขา
หลังจากถูกต่อยที่หัวสองสามครั้ง เซี่ยจื่อก็เหยียบเบรกกะทันทัน เขาข่มความเจ็บปวดรุนแรงที่แขนขวาและส่งกำปั้นซ้ายไปที่ชายอ้วน
“กระต่ายจะหันมากัดเมื่อมันไม่มีที่ให้หนี ดังนั้นถ้าแกไม่ปล่อยให้ฉันมีชีวิตอยู่ งั้นเราก็มาตายไปด้วยกัน” ชายอ้วนถูกโจมตี แต่มันกลับดูเหมือนเป็นการกระตุ้นความบ้าคลั่งของเขา
เขาคว้าแขนซ้ายของเซี่ยจื่อ จากนั้นก็โขกศีรษะใส่หัวของเซี่ยจื่อราวกับคนบ้าอยู่ภายในพื้นที่แคบ ๆ ของรถ
ทว่าเขายังคงประเมินพลังของเซี่ยจื่อต่ำไป
ในฐานะผู้ฝึกยุทธ์ แม้จะอยู่ในระดับต่ำ แต่ความแข็งแกร่งทางกายภาพของเซี่ยจื่อนั้นเหนือกว่าคนทั่วไปมาก เขากระชากแขนซ้ายออกจากการเกาะกุม ก่อนจะชกเข้าที่อกของชายอ้วนอย่างรุนแรง
ชายอ้วนกรีดร้องเ