บทที่ 399 ลูกสาวของชายชราผู้นั้น
น่าเสียดาย?
น่าเสียดายอะไร?
หรงลี่ฮุ่ยเลิกคิ้วและมองดูคู่พ่อลูกเดินขึ้นบันไดไป
เธอยกข้อมือขึ้นมาพินิจดูกำไลหยกที่ใส่มาหลายปี จนกระทั่งหลู่เหวินไห่ลงมาชั้นล่างพร้อมกล่องไม้ที่มีรูปลักษณ์สวยงาม เธอก็ยังไม่เห็นว่ากำไลของเธอจะผิดปกติตรงไหน
ช่างเถอะ!
เธอละทิ้งความสับสนในใจและมองไปยังกล่องไม้นั้น
“คุณหรง หยกแกะสลักสี่เทพอยู่ในนี้ เชิญตรวจสอบดูได้” หลู่เหวินไห่กล่าว
“อืม!”
เมื่อหรงลี่ฮุ่ยเปิดกล่องไม้ เธอก็พบหยกแกะสลักอันวิจิตรงดงามทั้งสี่ชิ้น ได้แก่ หยกแกะสลักมังกรฟ้า หยกแกะสลักเสือขาว หยกแกะสลักเต่าดำ และหยกแกะสลักหงส์แดง
รูปทรงและลวดลายการแกะสลักหยกทั้งสี่ชิ้นนี้ดูสมจริงและงดงามมาก
หรงลี่ฮุ่ยรู้สึกได้ว่าในขณะที่กล่องไม้ถูกเปิดออก กลิ่นอายเย็น ๆ ก็พวยพุ่งออกมา
“ลุงฉิน…”
“เป็นของจริงครับ” ฉินต้วนฉิงพยักหน้าอย่างใจเย็น
หรงลี่ฮุ่ยรู้สึกยินดีที่ได้ยินคำพูดนี้ หลังจากปิดกล่องไม้แล้ว เธอก็ยื่นมันให้กับชายชราที่อยู่ข้าง ๆ เธอ
“เถ้าแก่หลู่ มาพูดเรื่องราคากันเถอะ!”
“ราคาที่ผมซื้อหยกแกะสลักสี่เทพมาคือ 160 ล้านหยวน คุณหรงสามารถให้ผมได้ตามราคานี้เลย” หลู่เหวินไห่กล่าว
“ลุงฉิน โอนเงิน 320 ล้านหยวนให้เขา” หรงลี่ฮุ่ยยิ้ม
“ครับ…”
หลู่เหวินไห่จึงเข้าใจแต่ความรู้สึกที่ว่า การคิดเงินกับผู้มีพระคุณนั้นไม่ได้น่ายินดีเลยสักนิด
หรงลี่ฮุ่ยพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม แต่ขณะที่เธอกำลังจะจ
