บทที่ 394 สั่งสอนให้แทน
เกาเซียงกำลังอารมณ์ดี
เขาถูกโจวอี้ปฏิเสธ แต่คำพูดของเด็กชายคนนี้กลับทำให้เขาพึงพอใจมาก
เขามองไปที่ชายอ้วนและเด็กน้อยด้วยรอยยิ้มแล้วพูดว่า “พวกคุณเคยมีประสบการณ์ในการเล่นสกีมาก่อนไหมครับ? หรือว่านี่เป็นครั้งแรกที่คุณจะเรียนรู้การเล่นสกี?”
“ครั้งแรก!” ชายอ้วนตอบ
“ไม่เป็นไรครับ ทุกอย่างย่อมมีครั้งแรก เชื่อผมเถอะ ถ้าผมสอนให้แล้ว อย่างมากก็แค่ไม่กี่ชั่วโมงพวกคุณก็จะเล่นสกีเป็นแน่นอน มันดีกว่าคนที่ไม่มีโค้ชแน่นอนครับ” เกาเซียงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ฮ่า ๆ คุณพูดถูก” ชายอ้วนพูดและเหลือบมองไปที่โจวอี้
อีกด้าน
โจวอี้แทบจะกลอกตา
เขาไม่เข้าใจว่าทำไมช่วงนี้ถึงมีแต่คนจ้องจะก่อกวนเขา!
ขนาดพาลูกสาวมาเล่นสกีก็ยังเจอเรื่องแปลก ๆ แบบนี้เนี่ยนะ
ช่างเถอะ!
ฉันมีวุฒิภาวะมากพอ ไม่จำเป็นต้องไปสนใจไอ้พวกคนงี่ง่าแบบนี้หรอก
โจวอี้จับมือลูกสาวและค่อย ๆ ไถลสกีไปข้างหน้า
การเล่นสกีเป็นกีฬาที่ผู้เล่นต้องใช้การทรงตัวเป็นอย่างยิ่ง โดยใช้เอวเป็นแกน และใช้ขาเป็นฐานรองรับ
โจวอี้มีประสบการณ์มากมายในการเล่นสกี การเล่นสกีบนภูเขานั้นอันตรายกว่าสกีรีสอร์ตในร่มแบบนี้อย่างเทียบกันไม่ติด ดังนั้นการเล่นสกีในพื้นที่ฝึกแบบนี้จึงเป็นเรื่องเล็กสำหรับเขา
เขาค่อย ๆ สอนลูกสาวไปตามประสบการณ์ที่เขามีมา
ถังเหมียวเหมี่ยวฉลาดมาก ดังนั้นเธอจึงใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีในการทำความเข้าใจทักษะการเล่นสกีได้อย่างถ่องแท้ และเธอยังสา