บทที่ 334 การรักษาสมบัติของชาติ
“สำหรับฉัน?”
หลิวเสวียนปวดท้อง แต่เธอตกใจมากกว่าที่เห็นว่าโจวอี้ขอให้แอร์โฮสเตสหากระเป๋าน้ำร้อนมาให้
เธอรู้ว่าตอนนี้เธอต้องการกระเป๋าน้ำร้อนจริง ๆ!
แต่คนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เธอรู้ได้อย่างไรว่าเธอต้องการมัน?
“ใช่ สำหรับคุณนั่นแหละ” โจวอี้พูดอย่างใจเย็น
“ขอบคุณค่ะ” หลิวเสวียนลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะรับมา ปกติแล้วร่างกายของเธอแข็งแรงมาก แต่ทุกครั้งที่ประจำเดือนมา เธอจะมีอาการปวดเป็นพิเศษอยู่เสมอ
“เรื่องเล็กน้อยครับ ไม่ต้องคิดมาก” โจวอี้พูดและหลับตาลงไปอีกครั้ง
หลิวเสวียนมองโจวอี้อย่างสนใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะสอดกระเป๋าน้ำร้อนเข้าไปในเสื้อกันหนาวของเธอ เธอรู้สึกอุ่น ๆ ที่ท้อง ซึ่งมันค่อย ๆ บรรเทาความเจ็บปวดของเธอได้
สิบนาทีต่อมา
หลิวเสวียนมองมาที่โจวอี้อีกครั้ง
ทั้งหล่อและนิสัยดีจัง
เขาคือใคร?
และเขารู้ได้ยังไงว่าประจำเดือนของเธอมา และยังขอกระเป๋าน้ำร้อนมาจากแอร์โฮสเตสให้อีก
เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกระแอมเบา ๆ สองครั้งแล้วถามเสียงเบาว่า “คุณชื่ออะไรคะ?”
โจวอี้ลืมตาและหันไปมองหลิวเสวียน จากนั้นเขาก็ยิ้มและพูดว่า “ผมแซ่โจว โจวอี้”
“ขอบคุณนะ” หลิวเสวียนกล่าว
“คุณขอบคุณผมไปแล้ว”
“ฉัน ฉันแค่สงสัยนิดหน่อย คุณเดาได้ยังไงว่าฉัน…” เธออายที่จะพูด
“ไม่ใช่การเดาหรอก แต่เป็นการตัดสินต่างหาก เพราะผมเป็นแพทย์แผนจีน การดู การได้ยิน การซักถาม และการวินิจฉัยเป็นคุณสมบัติ
