ั้นเป็นยังไงบ้าง!?]
[ดูเหมือนเขาได้รับบาดเจ็บ แต่คงดีกว่าการกลายเป็นผีติดที่หลังจากตายไปเจ็ดวันละนะ]
มือและเท้าของหลี่เปาอ่อนแรง หลังรอดชีวิตจากคราวเคราะห์ เขามองไปที่เจี่ยเจียอิ้นเจ้านายของเขาที่รีบเข้ามา เขากล่าวด้วยเสียงโรยแรง “ผ…ผมสบายดี ผมไม่อยากไปโรงพยาบาล…โทรศัพท์มือถือของผม…เอาโทรศัพท์มือถือผมมา…”
“เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว นายยังคิดถึงโทรศัพท์มือถือพัง ๆ ของนายอีกเรอะ ฉันจะซื้อเครื่องใหม่ให้นายวันหลัง” เจี่ยเจียอิ้นกล่าวด้วยสีหน้าเจ็บใจไม่สามารถหลอมเหล็กให้กลายเป็นเหล็กกล้าได้*[1] “ไซต์ก่อสร้างหยุดงานแล้ว ทำไมนายถึงมาที่นี่อีก ถ้าเพื่อนฉันไม่ติดต่อมา ฉันคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่านายเกือบจะประสบปัญหาใหญ่แล้ว ว่าแต่นายรู้จักเพื่อนของฉันได้ยังไง?”
เพื่อนของเขากับหลี่เปาผู้รับเหมาไม่ได้มาจากชั้นสายงานเดียวกัน แล้วสองคนนี้ติดต่อกันได้อย่างไร?
หลี่เปาชี้ไปที่โทรศัพท์ซึ่งโดนนั่งร้านทับอีกครั้ง “ผมไม่รู้จักเพื่อนคุณหรอก แต่ผมคิดว่าเพื่อนของคุณเป็นแฟนคลับของอาจารย์ เขากำลังดูไลฟ์ของอาจารย์อยู่…”
เจี่ยเจียอิ้นได้แต่งุนงง “?”
อาจารย์? ไลฟ์เรอะ?
นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกัน???
“นายโดนอะไรฟาดหัวหรือเปล่า?” หลังจากคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็คิดได้เพียงคำอธิบายนี้เท่านั้น
เห็นเจี่ยเจียอิ้นงุนเงา หลี่เปาจึงอธิบายเรื่องทั้งหมด แต่เจี่ยเจียอิ้นก็ยิ่งเกิดข้อสงสัย
ปรมาจารย์ฮวงจุ้ยที่เขาจ่ายค่าจ้างสามแสนหยวนยังไม่
