สามารถแก้ปัญหาวุ่นวายในไซต์ก่อสร้างนี้ได้ แต่หลี่เปากลับจะสามารถแก้ปัญหาได้ เพียงติดต่อกับอาจารย์ผ่านช่องทางออนไลน์อย่างนั้นหรือ?
บูชายัญมนุษย์? ถามจริง?
คำพูดของสตรีมเมอร์คนหนึ่งเชื่อถือได้หรือ?
ตอนนี้เอง เพื่อนผู้ติดต่อเจี่ยเจียอิ้นให้มาที่ไซต์ก่อสร้างก็ส่งข้อความหนึ่งมาว่า [สตรีมเมอร์คนนี้คือปรมาจารย์ตัวจริง ถ้านายพลาดการไลฟ์ครั้งนี้ จะต้องเสียใจไปตลอดชีวิต]
“เอาจริง?” เจี่ยเจียอิ้นลังเล แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจเชื่ออีกสักครั้ง
เขาเรียกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมายกนั่งร้านเหล็กที่หนักหลายร้อยกิโลกรัมขึ้น จนในที่สุดก็หยิบโทรศัพท์มือถือของหลี่เปาออกมาได้
ชาวเน็ตทั้งหลายพลันถอนหายใจ ราวกับได้เห็นแสงวันใหม่อีกครั้ง*[2]
[ให้ตายเถอะ กล้องของหลี่เปาตอนนี้มืดมนจนน่ากลัวเป็นบ้า!]
เดิมทีเขาคิดว่าโทรศัพท์พังไปแล้ว แต่กลับยังไม่เสียหาย เมื่อหลี่เปาได้โทรศัพท์มา เขาก็เห็นข้อความแสดงความกังวลต่อสถานการณ์ของเขา จึงอธิบายว่า “ขาและข้อศอกของผมมีรอยถลอกและเลือดออกเล็กน้อย อาการไม่ร้ายแรงอะไร”
“ท่านอาจารย์ การบูชายัญมนุษย์ที่คุณเพิ่งพูดถึงคืออะไรครับ?” น้ำเสียงที่เขาใช้กับเฝ่ยไป๋ลู่เปลี่ยนไปเล็กน้อย
การบูชายัญมนุษย์ทำให้หลี่เปาหวาดกลัวไม่น้อย “ท่านอาจารย์ คุณมีทางแก้บ้างไหม?”
“พวกคุณเหยียบย่ำร่างของวิญญาณตนนี้ทุกวัน แม้ไม่ได้ตั้งใจ แต่ก็ไม่ดีเช่นกัน แค่ล้างแค้นให้เขาและชำระวิญญาณชั่วร้ายของเขา เหตุก
