่อนจะผลาญชีวิตหมด จึงใช้ ‘เวียนกำเนิด’ ได้
เมื่อเห็นชายชราผู้นี้ ประมุขหอตำราเทียนเต้าก็สีหน้าเปลี่ยนอย่างมหันต์ ตะโกนขึ้นว่า “รีบหลบไป! เจียงผิงอันเรียกคนตายกลับมาใหม่ ภาพฉายนั้นใช้วิชาลับเดิมที่เคยมีก่อนตายได้!”
หนก่อนที่เจียงผิงอันมาท้าทายที่หอตำราเทียนเต้า เขาก็ใช้พลังนี้
ทว่า ประมุขหอตำราเทียนเต้าก็ยังบอกช้าเกินไป
ภาพฉายของชายชราผมขาวผนึกมิติรอบข้าง คลุมร่างยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการสิบกว่าคนไว้แล้ว
“ข้ายอมแพ้! ปล่อยข้าออกไปนะ!”
“เจ้านิกายเจียง ข้าถูกบังคับ หามีทางเลือกไม่ ปล่อยข้าออกไปเถอะ!”
“ข้ายินดีออกจากแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อ ให้ข้ารอดไปเถอะ!”
ยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการสิบกว่าคนล้วนโวยวายอย่างขวัญผวา พวกเขาประจักษ์ฤทธิ์อันน่ากลัวของวิชานี้มากับตาเมื่อครู่ และมิอยากเป็นผู้สัมผัสมันเอง
บางคนวอนขอความเมตตา บ้างโจมตีอาคมกั้นมิติคิดทะลวงออกไป
“หลุมศพมิติ ตั้งชื่อได้ดีมาก”
พลังวิญญาณของเจียงผิงอันถูกโคจรสุดกำลัง กระตุ้นกฎฟ้าดินทำให้ภาพฉายชายชราเร่งวิชาลับมิตินี้เต็มกำลัง
เปรี๊ยะ!
สุญตาในม่านอาคมแตกสลายเช่นเศษแก้ว ผู้ฝึกตนทั้งหลายถูกบดขยี้ราวเศษกระดาษ
“อ๊าก!”
“เจียงผิงอัน! เทวนิกายสุริยันของเราจะไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่!”
“ปล่อยข้าออกไป!”
พายุมิติกวาดกระหน ่า แล้วยอดฝีมือทั้งหลายซึ่งใช้ชีวิตเป็นพันๆ ปีก็เหลือเพียงเศษซากไปพร้อมเรื่องราวของพวกเขา
ผู้ฝึกตนทั้งหลายล้วนจังงัง ราวมิอาจนึกคิดอะไรได
