“เสี่ยวจิง จิตสังหารอย่าหนักหนาไปนัก มันจะกระทบจิตวิญญาณเจ้านะ”
เจียงผิงอันเกลี้ยกล่อมอย่างนุ่มนวล
ปวงชน “…”
เจ้ายังมีหน้าพูดเช่นนี้อีกหรือ? ไม่ว่าอีกฝ่ายจะมีจิตสังหารหนักหนาแค่ไหน ก็หนักหนาสู้เจ้าไม่ได้หรอก
ยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการเกือบร้อย พวกเจ้าพ่อลูกฆ่าไปสิ้น
หัวใจของขุมกำลังใหญ่อย่างแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อ เทวนิกายสุริยันและหอตำราเทียนเต้าล้วนหลั่งเลือด
ผู้ฝึกตนขอบเขตบูรณาการหาใช่ผู้ฝึกตนทั่วไป แต่เป็นกำลังหลักของขุมกำลัง
ตกตายไปมากมายเพียงนี้ในคราวเดียว นับเป็นความเสียหายมหาศาล ต้องใช้เวลาหลายพันปีกว่าจะฟื้นกลับมาได้
ไร้ผู้ใดคาดคิดว่าสองพ่อลูก เจียงผิงอันและเจียงเมี่ยวอีจะผิดมนุษย์ไม่ยิ่งไปกว่ากัน
สิ่งนี้ทำให้ขุมกำลังมากมายขวัญผวานึกเสียใจ ทำไมต้องไปยั่วโมโหพวกเขาด้วย ล่วงเกินพวกเขาเช่นนี้ ภายหน้าพวกเขาลำบากแน่
ขณะนี้ สุญตาเหนือเวหาพลันปริแตก ยอดฝีมือขอบเขตพ้นพิบัติผู้หนึ่งข้ามมิติมาพร้อมชายหนุ่มชุดทอง
เมื่อเห็นคนทั้งสอง ดวงตาของเจียงผิงอันก็หรี่ลง
จิตสังหารที่เพิ่งสงบลงปะทุขึ้นใหม่
คนทั้งสองมิใช่ใครอื่นนอกจากร่างโกลาหลซือถูหลิงเฟิง และฉางซุนหลิงเจิ้น บรรพชนตระกูลฉางซุน!
สองคนนี้คือผู้ปล้นพรสวรรค์กลืนกินจากเขา ใส่ความเขา และตั้งค่าหัวให้เขาถูกมือสังหารหมายหัว
ร่างของซือถูหลิงเฟิงแปรเปลี่ยนไปอย่างมหันต์ แผ่รัศมีเจ็ดสี ดูศักดิ์สิทธิ์ทรงพลัง
“เจียงผิงอัน!”
ซือถูหลิงเฟิงก้มลงมองเ
