“สหายเต๋าทุกท่าน ช่วยข้าด้วย!”
เมื่อถูกยอดฝีมือมากมายรุมล้อม ฉางซุนผิงเจิ้นก็ขวัญผวาจนเริ่มร้องขอความช่วยเหลือทันที
เขามิคาดเลยว่า แค่เพราะลงมือกับเจียงผิงอัน การกระทำนี้จะทำให้ยอดฝีมือจากขุมกำลังมากมายจู่โจมเขา
ต่อหน้ายอดฝีมือมากมายรุมล้อม เขามิอาจหนีไปไหนได้โดยแท้
ประมุขหอตำราเทียนเต้าแผดเสียง “เจียงผิงอัน! เจ้ามารชั่วช้า!”
“ขโมยทรัพยากรจากหอตำราเทียนเต้าของข้าก็แล้ว ยังฆ่าผู้ฝึกตนจากหอตำราเทียนเต้าของข้าอีก คิดไม่ถึงว่าหอตำราเทียนเต้าของข้าซึ่งผ่านกาลแสนนาน สร้างคุณงามความดีเกินคณานับแก่เผ่ามนุษย์จะมิบรรลัยด้วยมือเผ่าปีศาจ แต่เป็นฝีมือเจ้า!”
“เจ้าเป็นคนบาปของเผ่ามนุษย์! สหายเต๋าทุกท่าน ร่วมมือกันปกป้องหอตำราเทียนเต้าของข้าเถิด!!”
ประมุขหอตำราเทียนเต้าเริ่มตำหนิด่าทอ จูงใจปวงชนคิดให้ทุกผู้ร่วมมือโจมตี
ทว่า ยอดฝีมือจากขุมกำลังทั้งหลายเห็นว่าสิ้นความได้เปรียบแล้ว ต่างคนฉีกสุญตาหันกายหนี
ก่อนหน้านี้ พวกเขามาเพราะมีผลประโยชน์ แต่ยามนี้ ใครก็เห็นได้ว่าเจียงผิงอันเป็นผู้ที่มิอาจล่วงเกิน
แม้เจียงผิงอันจะมิอาจเคลื่อนขอบเขต แต่บุตรีของเขาต่างออกไป
เจียงเมี่ยวอีผู้นี้ร้ายกาจเสียยิ่งกว่าเจียงผิงอันอีก ยามนางเติบโตผู้ใดในหล้าก็หยุดนางมิได้
แม้ก่อนหน้านี้พวกเขาจะล่วงเกินเจียงผิงอันมาก่อน ยามนี้มิอาจหยุดได้ทัน แต่อีกฝ่ายก็ไม่มีทางบุกฆ่ากันถึงที่ได้
เพียงพริบตา ขุมกำลังปรปักษ์มากมายก็หายสิ้น เห