ะหง่านตรงหน้าเยี่ยงเทพอหังการ ทำให้ปวงชนมิกล้าเปิดฉากลงมือ
“ข้าจะให้พวกเจ้ามีโอกาสได้ฆ่าข้าครั้งหนึ่ง”
เจียงผิงอันชำเลืองขุมกำลังใหญ่ทั้งหลาย “ยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการทั้งหมด รวมถึงขั้นปลายด้วย สามารถสู้ตัดสินเป็นตายกับข้าได้”
“ข้ารู้ พวกเจ้าไม่กล้าสู้กันตัวต่อตัวหรอก รุมเข้ามาได้เลย จะกี่คนก็ตามใจ”
“นี่เป็นโอกาสฆ่าข้าครั้งเดียวที่พวกเจ้ามี รักษาไว้ให้ดีเล่า”
ทันทีที่วาทะนี้ถูกกล่าว ปวงชนก็ตกตะลึง
เขาจะท้าทายยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการทั้งหมด?
เลือดขึ้นหน้าจนตาพร่ามัวไปแล้วหรือ?
เขาเพิ่งบรรลุขอบเขตบูรณาการได้ไม่กี่ปี ยามนี้จะสู้กับยอดฝีมือขั้นปลายขอบเขตบูรณาการแล้ว ซ ้ายังเป็นการสู้แบบหนึ่งเผชิญหมู่
ยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการ กระทั่งในขุมกำลังหลักของเผ่ามนุษย์ล้วนถือได้เป็นกำลังหลักทั้งสิ้น ในขุมกำลังสูงสุดสักแห่ง อย่างมากที่สุดก็มียอดฝีมือขอบเขตบูรณาการเพียงร้อยเศษ
ยิ่งขอบเขตสูง การต่อสู้ข้ามขอบเขตยิ่งยากเย็น ต่อให้เจียงผิงอันมากสามารถ สู้ข้ามขอบเขตได้ แต่เขาอยู่เพียงขั้นต้นขอบเขตบูรณาการ ไม่ว่าแข็งแกร่งเพียงไร เขาจะทำได้แค่ไหนเชียว?
หากสู้เสมอกับยอดฝีมือขั้นปลายขอบเขตบูรณาการสักคนได้ก็ประเสริฐแล้ว แต่ยามนี้ มิเพียงเขาท้าทายยอดฝีมือขั้นปลายขอบเขตบูรณาการ ซ ้ายังเป็นการต่อสู้แบบหนึ่งต่อหลาย!
หากสมองเจียงผิงอันไร้ปัญหา ก็คงถูกโทสะบังตา
วอนตายแท้ ๆ
“เจ้าจะไม่ใช้อาวุธระดับสูงใช่หรือไม่?” ใครบางค
