นถามอย่างระมัดระวัง
ทุกผู้ล้วนทราบว่าเจียงผิงอันมียอดสมบัติ และมิอาจสู้กันได้เลย
“ไม่ อย่างมากที่สุด ข้าก็จะใช้อาวุธวิเศษขอบเขตบูรณาการ”เจียงผิงอันตอบเรียบ ๆ
“ทุกท่านได้ยินชัดแล้ว! เจียงผิงอันพูดเองนะ!”
ประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อสุดปรีดา
เขาไม่รู้จะจัดการกับเจียงผิงอันอย่างไร แต่มิคาดว่าเจ้าเด็กนี่จะเหิมเกริมเพียงนี้
หากฆ่าเจียงผิงอันในการประลอง แม้แต่เฉียนฮวั่นโหรวก็พูดอะไรมิได้
“เจ้านิกายอย่าวู่วามสิ มีเซียนมนุษย์เฉียนปกป้องอยู่ พวกเขามิกล้าลงมือหรอก!”
ผู้อาวุโสจากนิกายเทวมารมากมายก็คิดว่าเจียงผิงอันถูกโทสะบังตาเช่นกัน
ประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เสินหุนเกลี้ยกล่อม “เจ้านิกายเจียง เจ้าหุนหันเกินไปแล้ว”
เจียงผิงอันแข็งแกร่งก็จริง อาจมิด้อยไปกว่าตัวตนขั้นปลายขอบเขตบูรณาการก็ได้
ทว่าหากจะให้เขาสู้กับศัตรูจำนวนมากในคราวเดียว เป็นเรื่องฝันเฟื่องแท้ ๆ
“ท่านพ่อ ข้าจะสู้ร่วมกับท่านด้วย!” เจียงเมี่ยวอีคว้ามือเจียงผิงอันทันที
“ไม่ได้ มันอันตรายเกินไป” เจียงผิงอันมิอยากให้บุตรีตนพบอันตรายแม้เพียงน้อยนิด
เจียงเสียวเสวี่ยและหลี่เยว่เยว่ก็อยากช่วย แต่การฝึกฝนของพวกนางไม่เพียงพอ
“ท่านยังรู้หรือว่าอันตราย? แต่ข้าจะสู้ด้วยอยู่ดี” น ้าเสียงของเจียงเสียวเสวี่ยมั่นคง ไร้ช่องว่างให้ปฏิเสธ
“เจ้านิกายเจียง บุตรีเจ้ากตัญญูเช่นนี้ จะปฏิเสธนางได้อย่างไร?เราตกลงให้บุตรีเจ้าเข้าร่วมการประลองเช่นกัน หาไม่เดี๋ยว
