นศัตรูอยู่กันแน่?
ขุมกำลังใหญ่ทั้งหลายมองหน้ากัน รู้ว่านี่อาจเป็นโอกาสสุดท้ายในการฆ่าเจียงผิงอัน และต้องทุ่มสุดฝีมือ
“ยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการทั้งหมดของแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อลงมือ!”
“ยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการทั้งหมดของเทวนิกายสุริยันลงมือ!”
“ยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการทั้งหมดของหอตำราเทียนเต้าก้าวออกมา ฆ่าสองคนนั้นเสีย ล้างแค้นให้ตระกูลฉางซุน!”
“ยอดฝีมือจากแดนศักดิ์สิทธิ์เฮ่าเยว่ ลงมือ!”
ผู้ฝึกตนขอบเขตบูรณาการทั้งหมดของทุกฝ่ายเหินตามกันออกมาจากฝูงชน
เมื่อผู้ฝึกตนเหล่านี้ปรากฏ กฎฟ้าดินก็แปรเปลี่ยนมหาศาล ท้องนภากระจ่างใสถูกปกคลุมด้วยเมฆดำ สายลมกรีดหวีดหวิว ใบไม้กระจายร่วงโรย
กำลังของขุมกำลังเหล่านี้ รวมแล้วเฉียดร้อยตัวตน หนึ่งในร้อยของยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการเผ่ามนุษย์รวมตัวกันที่นี่!
เจียงผิงอันจะชนะได้เช่นไร?
“เฮ้อ~”
ซูปินและคณะถอนใจอย่างอับจน
เจียงผิงอันยังอ่อนวัย ยังบุ่มบ่ามเกินไป
ต่อให้เป็นยอดฝีมือขั้นปลายขอบเขตบูรณาการ ยังไม่มีทางท้าทายยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการร้อยคนไหว มิต้องพูดถึงว่าเจียงผิงอันเพิ่งบรรลุขอบเขตบูรณาการได้ไม่กี่สิบปี ขณะที่ศัตรูอยู่มาเป็นพัน ๆ ปี
แม้จะมีเจียงเมี่ยวอีเพิ่มมาอีกคน ก็ยังมิอาจเปลี่ยนผลศึกได้
เจียงผิงอันมองยอดฝีมือเฉียดร้อยรอบตน โทสะและความแค้นในใจผลาญแผดอย่างบ้าคลั่ง
คนเหล่านี้ล่วงเกินเขาครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้ผู้ที่เขารักต้องเสี่ยงภัย เขามิอาจทนไหวแล้ว
เหตุที
