ลินกอดอกมองดูถังหว่านจากไปอย่างเงียบ ๆ ทันใดนั้นก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติจึงได้แต่พึมพำอยู่กับตัวเอง
“เมื่อเร็ว ๆ นี้เกิดอะไรขึ้นรึเปล่านะ มัวแต่ยุ่งอยู่กับเสี่ยวถงจนสนใจถังหว่านน้อยลง เกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่?”
“อู๋หมิ่นหรูเชิญถังหว่านให้เป็นผู้ช่วยร้องเพลงของเธอในคอนเสิร์ต และยังได้ไปเป็นพรีเซนเตอร์อัญมณีสีน้ำเงิน”
“เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า?”
“หรือจะมีพายตกลงมาจากฟ้า?” [1]
สีหน้าเฉินอ้ายหลินฉายความฉงนใจอยู่นาน ก่อนจะตัดสินใจว่าต้องหาเวลาไปถามซุนเหมิงว่าช่วงนี้เกิดอะไรขึ้นบ้างกับถังหว่าน
นอกจากนี้…
เฉินอ้ายหลินยังรู้สึกว่าต้องทำให้หัวใจของถังหว่านมั่นคงและเชื่อมั่นในค่ายนี้ เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาในการต่ออายุสัญญาที่กำลังจะเกิดขึ้น
[1] เป็นการสลับใช้สำนวนจีนที่ว่า “บนฟ้าไม่มีขนมพายหล่นลงมา” หมายถึง ไม่มีสิ่งใดที่จะได้มาโดยไม่ต้องลงแรง
