ยร์ในมือ
คืนนั้นถังหว่านนอนไม่หลับ
ทางด้านโจวอี้เองก็ยังพลิกตัวไปมาบนเตียงเป็นเวลานานก่อนที่จะค่อย ๆ เข้าสู่ห้วงนิทรา
เช้าวันรุ่งขึ้น
โจวอี้ทำอาหารเช้าและไปหาลูกสาวที่บ้าน เขาเกลี้ยกล่อมให้เหมียวเหมี่ยวทานอาหารเช้าขณะพูดคุยกับถังหว่าน
“นมของเหมียวเหมี่ยวหมด หากคุณมีเวลาว่าง ๆ วันนี้พาเธอไปซื้อสักกระป๋องได้ไหม ฉันจะส่งยี่ห้อนมและที่อยู่ของร้านให้คุณทาง WeChat” ถังหว่านกล่าว
“ไม่มีปัญหา!” โจวอี้พยักหน้า เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งและถามออกมาว่า “ถึงเวลาหย่านมแล้วหรือยัง เธออายุสี่ขวบครึ่งแล้วนะ”
“เธอชอบมัน ให้เธอดื่มต่ออีกหกเดือนเถอะ” ถังหว่านตอบ
“เข้าใจแล้ว!”
เก้าโมงเช้า
ถังหว่านมาที่บริษัทและได้พบกับเฉินอ้ายหลิน
“คุณกำลังพูดเรื่องอะไร? พรีเซนเตอร์ของอัญมณีสีน้ำเงิน? คุณหว่าน คุณล้อเล่นหรือเปล่า?” เฉินอ้ายหลินมองถังหว่านอย่างประหลาดใจ ชนิดที่แทบไม่เชื่อหูตัวเอง
“ใช่ ฉันตกลงที่จะเป็นพรีเซนเตอร์เครื่องประดับอัญมณีสีน้ำเงิน” ถังหว่านยืนยัน
“แน่นอน! มันจะไม่เพียงแค่ดีกับชื่อเสียงของคุณเท่านั้น แต่ยังทำให้สถานะของคุณดีขึ้นด้วย” เฉินอ้ายหลินตื่นเต้นขึ้นมา
“ค่ะ แล้วฉันจะติดต่ออีกฝ่ายทีหลัง”
“เสี่ยวหว่าน คุณได้รับการติดต่อนี้มาได้ยังไง”
“ฉันแค่ได้พบกับคนที่รับผิดชอบเรื่องอัญมณีสีน้ำเงินโดยบังเอิญน่ะค่ะ” ถังหว่านลุกขึ้นจากโซฟาแล้วกล่าวว่า “ตอนนี้ฉันมีบางอย่างที่ต้องทำ ไปก่อนนะคะ”
“ได้ ๆ”
เฉินอ้ายห