บทที่ 263 สอบถามลูกพี่ลูกน้อง
ณ โรงอาหารของโรงพยาบาล
โจวอี้และเฉินเจี้ยนหรงกำลังนั่งอยู่ที่นี่ การมาถึงของพวกเขาทำให้แพทย์และพยาบาลหลายคนที่อยู่ในโรงอาหารพากันจ้องมอง
“โจวอี้ เด็กคนนี้คือ?” เฉินเจี้ยนหรงมองไปที่จ้านฉีและถามด้วยความแปลกใจ
“เธอเป็นศิษย์น้องของผมเอง” โจวอี้ตอบด้วยรอยยิ้ม
ศิษย์น้อง?
ศิษย์น้องของโจวอี้?
ศิษย์ของฉู่เทียนฮุ่ยอีกคน?
เฉินเจี้ยนหรงตกตะลึง ทันใดนั้นก็เผยรอยยิ้มที่สดใส สายตาของเขาที่มองไปยังจ้านฉีนั้นดูอ่อนโยนขึ้นมาก
ในขณะที่เฉินเจี้ยนหรงกำลังมองมาที่เธอ จ้านฉีก็มองไปที่อีกฝ่ายเช่นกันและฟังเสียงในใจของเขา
เธอพบว่าอีกฝ่ายมีความสุขมาก และยังมีความรู้สึกที่จริงใจกับเธอ
เธอได้ยินแม้กระทั่งว่าอีกฝ่ายพูดในใจว่าเธอจะกลายเป็นแพทย์แผนจีนที่ยอดเยี่ยมมากในอนาคต เธอจะเป็นแพทย์อีกคนที่สามารถช่วยเหลือโลกและรักษาเหล่าคนเจ็บป่วยได้
‘เขาเป็นคนดี’
จ้านฉียอมรับเฉินเจี้ยนหรง จากนั้นเธอก็มองไปที่โจวอี้อีกครั้ง
เด็กน้อยพบว่าหมอโจว… ไม่สิ ศิษย์พี่และเพื่อนของเขาคนนี้ก็เป็นคนดี
เมื่อเห็นเช่นนี้ เธอจึงนึกถึงประโยคหนึ่งที่ผู้คนพูดกันว่า ‘นกชนิดเดียวกันก็จะอยู่ในฝูงเดียวกัน’ ดังนั้นถ้าเพื่อนของศิษย์พี่เป็นคนดี ศิษย์พี่ก็ต้องเป็นคนดีเช่นกัน
“ผู้อำนวยการเฉิน ผมได้ยินมาว่าคุณได้รับการเลื่อนตำแหน่ง?”
“ฮ่า ฮ่า เรื่องนี้ต้องขอบคุณหมอโจวนั่นแหละ ถ้าไม่ได้คุณ มันคงเป็นไปไม่ได้ที่ผมจะได้เลื่อนตำ
