้นี้มีศาสตราเซียน ก็คงเอาไปให้ยายหนูเมี่ยวอีหมดแน่
“ช่างเถอะ เข้าเรื่องก่อนดีกว่า ที่หทัยแผ่นดินจะมีการปราชุม เจ้าสำนัก จักรพรรดิและผู้นำแดนศักดิ์สิทธิ์เผ่ามนุษย์ทั้งหลายจะเข้าร่วมพร้อมหน้า กล่าวกันว่าพวกเขาจะศึกษากลยุทธ์รับมือเผ่าอื่น ๆ กัน”
“แต่ข้าสงสัยว่าการปราชุมนี้จะไม่เรียบง่ายเช่นนั้น ผู้เสนอจัดปราชุมคือหอตำราเทียนเต้าและแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อ เจตนาแท้จริงอาจจะเป็นการฉวยโอกาสโจมตี บังคับให้เจ้าส่งทรัพยากรของเจ้าไป”
หลายปีมานี้ หอตำราเทียนเต้าเที่ยวประกาศไปทั่วว่าเจียงผิงอันขโมยทรัพยากรที่มหาจักรพรรดิทิ้งไว้ คิดรวมกำลังทุกภาคฝ่ายชิงทรัพยากรคืนมา
ครั้งนี้ที่หอตำราเทียนเต้าและแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อจัดปราชุมเผ่ามนุษย์ เห็นได้ชัดว่ามิได้คิดดี
จี้เฟยเป็นหญิงผู้ชาญฉลาดยิ่ง จึงนำเรื่องที่นางคาดการณ์มาบอกเจียงผิงอัน
“ไปหทัยแผ่นดิน?” ม่านตาของเจียงผิงอันหดตัวเล็กน้อย พลันนึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมา
เมิ่งจิงและน้องหู่นิวเตือนเขามาก่อนว่า ปัวซือเคยเห็นอนาคตของเขาผ่านคันฉ่องกาลวัฏ ต่อจากนี้ไม่กี่ปีจะเกิดศึกใหญ่ที่หทัยแผ่นดิน และเขาจะถูกรุมล้อม
พอคำนวณเวลาดู ก็ประมาณยามใกล้ ๆ นี้พอดี
“หาคนเข้าปราชุมแทน บอกว่าข้าเก็บตัวอยู่แล้วกัน”
ขอเพียงเขาไม่ไปหทัยแผ่นดิน ก็ไม่ถูกรุมโจมตีแล้ว
เจียงผิงอันไม่เชื่อว่าอนาคตถูกกำหนดตายตัว เขาจะก้าวเท้าไหนออกประตูก่อนยังไม่รู้เลย ภายหน้าตัวแปรก็จะยิ่งทวีคูณเก
