นผู้นี้ทำลายไปแล้ว ความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายเลิศล ้า ซ ้ายังทำลายผลวิญญาณเซียนมหาสุญญะไปหมดสิ้น
เขาก็เท่ากับโอกาสสร้างรากเซียนไม่เหลือแล้ว
“ยังมีผลวิญญาณเซียนมหาสุญญะอยู่ที่นี่อีกผลนะ”
เสียงของกฎเกณฑ์เคหาสน์เซียนดังขึ้นในห้วงจิตสำนึกของเจียงผิงอัน
เจียงผิงอันพลันผงะ สีหน้าปรากฏความดีใจ
ประเสริฐ ยังมีโอกาสอยู่
“เจ้าไม่ต้องท้าทายอะไรต่อแล้ว ช่วยข้าเรื่องหนึ่ง แล้วข้าจะให้ผลวิญญาณเซียนมหาสุญญะกับเจ้า”
จิตสำนึกของเคหาสน์เซียนถ่ายทอดกระแสปราณต่อไป “มิเพียงจะให้ผลไม้นี้กับเจ้า แต่มรดกของเคหาสน์เซียนนี้ก็จะเป็นของเจ้าด้วย”
ได้ยินเช่นนี้ เจียงผิงอันก็นิ่งไปครู่หนึ่ง ทว่ามิได้ตื่นเต้นอะไร
ผลประโยชน์มากมายเพียงนี้ เรื่องไหว้วานไม่มีทางง่าย และจะยากยิ่งกว่าเอาชนะรูปสลักสามรูปอีก
“ผู้น้อยมีความสามารถจำกัด ช่วยมากมิได้หรอก” เจียงผิงอันตอบ
“มันมิได้ยากเกินไปหรอก ข้าแค่อยากให้นำจำนงเสี้ยวหนึ่งของข้ากลับไปยังภพเซียนเท่านั้น”
น ้าเสียงของกฎเกณฑ์เคหาสน์เซียนเจือความเศร้าสุดซึ้ง “ตาเฒ่าผู้นี้ฝึกฝนมาเกินนับปี เพื่อจะแข็งแกร่งขึ้น เพื่อไล่ตามสถานะและขอบเขตอันสูงกว่า จึงพลาดอะไรไปมากเหลือเกิน”
“จนข้าตาย ข้าจึงตระหนักว่าอยากได้สิ่งใดที่สุด”
“ข้าอยากกลับสำนัก ข้าคิดถึงคู่บำเพ็ญที่ร่วมกันก่อตั้งสำนักเซียนเทียนหลานมาด้วยกัน คิดถึงลูกหลานของข้า”
“ในฐานะผู้อาวุโส ข้าอยากขอเตือนเจ้า อย่าได้เอาเยี่ยงอย่างข้าหลับห
