มีแต่ต้องบรรลุขอบเขตมหำยำนก่อน กำรฝึกฝนวรยุทธ์เซียนจึงเป็นไปได้อย่ำงปลอดภัยดี
หำไม่ ไฉนเลยทำยำทขุมก ำลังใหญ่ทั้งหลำยจึงมิได้ฝึกวรยุทธ์เซียน?
ขุมก ำลังใหญ่เหล่ำนี้มีเส้นสำยเชื่อมโยงกับภพเซียน มีวรยุทธ์เซียนไม่ขำดแคลน
เพรำะเหตุนี้ ผู้ฝึกตนระดับล่ำงจึงถูกห้ำมมิให้ฝึกฝน
“เมื่อข้ำบรรลุขอบเขตมหำยำน แค่ยกมือก็ฆ่ำมันตำยได้แล้ว!”ควำมหดหู่ในใจชิวผิงเซิงมลำยสิ้น
นับแต่ครำวก่อนยำมพ่ำยเจียงผิงอัน เขำก็ห่อเหี่ยวแทบทรุดกอง
ชิวเฟิงเอ่ยเบำ ๆ “ศัตรูระดับนี้มิควรค่ำให้เจ้ำสนใจ เป้ำหมำยควรวำงระยะยำว ภพเซียนต่ำงหำกเวทีของเจ้ำ”
ชิวผิงเซิงพลันประจักษ์แจ้ง “นั่นสิ เจียงผิงอันนับเป็นอะไรเป้ำหมำยของข้ำคือภพเซียนต่ำงหำก”
“ท่ำนพ่อ ห้ำสิบปีจำกนี้ ข้ำเข้ำร่วมกำรประเมินของส ำนักเซียนได้หรือไม่? ข้ำอยำกไปภพเซียนเร็ว ๆ”
ชิวเฟิงตอกกลับอย่ำงไม่ไว้หน้ำ “ฝันไปเถอะ ระดับอย่ำงเจ้ำไปประเมินก็มีแต่ตำย รีบขยันฝึกฝนเข้ำ รอเจ้ำถึงขอบเขตเซียนมนุษย์ก่อนค่อยว่ำกัน”
“ขอรับท่ำนพ่อ”
ชิวผิงเซิงกลับไปทุ่มเทฝึกฝน ภำยใต้กำรชี้น ำของบิดำผู้เป็นเซียน ควำมเร็วกำรฝึกฝนของเขำรวดเร็วสุดขั้ว
เคหำสน์เซียนเทียนหลำน สถำนที่ทดสอบ เจียงผิงอันนั่งบนรูปสลักศิลำ ขณะท ำควำมเข้ำใจกฎเกณฑ์พลำงฝึกฝน
“เจียงผิงอันจะท้ำทำยผู้ฝึกตนจำกภพเซียนยำมใดกัน ข้ำอยำกดู”
ผู้ฝึกตนมำกมำยตั้งตำรอมหำศึกครั้งใหม่
กำรพินิจศึกระดับนี้นับเป็นอำหำรตำ และกำรเรียนรู้วิธีหนึ่ง
“อ
