บทที่ 132 การลักพาตัวอย่างโจ่งแจ้ง
วันนี้อาหารเช้าบนโต๊ะมีมากมาย ทั้งจานเนื้อสองจาน จานผักสองจาน แต่สิ่งที่ทำให้ถังหว่านประหลาดใจที่สุดคือเค้กอีกสองจานซึ่งวางอยู่ข้าง ๆ
จานเค้กแต่ละจานมีเค้กอยู่หกก้อน รวมเป็นสิบสองก้อน ซึ่งเค้กเหล่านี้มีลักษณะของนักษัตรจีน
“ว้าว สวยจังเลย!”
ถังเหมียวเหมี่ยวมองดูหนู วัว เสือ กระต่าย มังกร งู ม้า แกะ ลิง ไก่ สุนัข และหมูบนจาน ก่อนจะปรบมืออย่างตื่นเต้นและอุทานออกมา
เค้กนักษัตรจีนเหล่านี้มีสีแตกต่างกัน พวกมันดูมีสีสันที่สวยงามมาก
โจวอี้เดินเข้าไปในห้องอาหาร ก่อนจะถอดผ้ากันเปื้อนออกแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เค้กเหล่านี้ไม่เพียงแต่สวยงามนะ แต่ยังอร่อยอีกด้วย เหมียวเหมี่ยวชอบสัตว์ตัวเล็ก ๆ ตัวไหนก็ลองชิมพวกมันเลย!”
“หนูชอบกระต่าย” เมื่อถังเหมียวเหมี่ยวพูดจบ ใบหน้าที่บอบบางและน่ารักของเธอก็แสดงอาการยุ่งเหยิงและลังเล “แต่กระต่ายน้อยน่ารักมาก เหมียวเหมี่ยวไม่อยากกินมัน!”
“…”
โจวอี้จึงพ่ายแพ้ด้วยเหตุนี้
7:30 น. รถตู้จอดอยู่นอกลานวิลล่า
เหลียงเสี่ยวปู้และเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอีกสามคนรีบเดินเข้ามาในวิลล่า พวกเขาทักทายถังหว่าน จากนั้นภายใต้คำสั่งของโจวอี้ พวกเขาก็ช่วยย้ายกล่องเก็บอุหณภูมิเข้าไปในรถตู้ทีละกล่อง
โรงเรียนอนุบาลนานาชาติเหิงปางซื่อ
เฉินซานจินเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของโรงเรียนอนุบาลนี้ และเนื่องจากเขาเคยอยู่ในหน่วยรบพิเศษมาก่อน เขาจึงรับตำแ
