บทที่ 106 จงใจเข้าหา
โจวอี้คุยกับหวังอวี่ห่าว เขารู้สึกว่าอีกฝ่ายดูเหมือนจะพยายามหาทางสนิทสนมกับเขาอย่างมาก
การสร้างความสัมพันธ์กับเพื่อนบ้านของเราเป็นสิ่งที่ดี
โจวอี้ไม่ได้ปฏิเสธมิตรภาพโดยเจตนาของอีกฝ่าย แต่เขาเดาอย่างคลุมเครือว่าอีกฝ่ายน่าจะมีจุดประสงค์ซ่อนอยู่
“น้องโจวมีความสัมพันธ์ที่ดีกับหยางจื่อต้งใช่ไหม?” หวังอวี่ห่าวถามขึ้นทันที
“ใช่ครับ”
“ผมได้ยินจากจื่อต้งว่าน้องโจวเป็นคนชอบธรรม แม้แต่เฒ่าอู๋และพี่หวังก็ยังชมเชยคุณมาก โชคดีที่ได้เป็นเพื่อนบ้านและเป็นเพื่อนกับคุณ”
“ญาติห่าง ๆ ไม่ดีเท่าเพื่อนบ้านหรอก! เราจะได้ไปมาหาสู่กันบ่อยขึ้นในอนาคต และเราจะได้ดื่มกันยามว่าง” โจวอี้ตอบกลับไปด้วยรอยยิ้ม
“ตกลง! ผมยังมีไวน์ดี ๆ อยู่สองขวด”
“คุณเป็นนักแสดงจริง ๆ เหรอ” โจวอี้คิดว่าชายคนนี้น่าสนใจมาก
“ใช่ ถือได้ว่าเป็นนักแสดงตัวเล็ก ๆ เท่านั้น” หวังอวี่ห่าวพูดจบก็หัวเราะเยาะตัวเอง
“ถ้าคุณได้พบกับละครทีวีที่ดี มันอาจจะกลายเป็นที่นิยมก็ได้” โจวอี้ยิ้มปลอบ
“ถ้าผมได้เป็นแบบนั้นจริง ๆ ผมจะซื้อไวน์ดี ๆ มาให้คุณทุกวันเลยล่ะ”
“ตกลง ผมจะรอ!”
เกาฮุยฮุยยืนอยู่ไม่ไกล เธอเห็นสามีของเธอพูดคุยและหัวเราะกับโจวอี้
โจวอี้มีเสน่ห์มากงั้นเหรอ?
เพื่อนบ้านในชุมชนต่างก็ชอบเขา แม้แต่สามีของเธอยังจงใจพยายามเข้าใกล้โจวอี้
ล่าสุดมีข่าวลือมากมายในชุมชนว่าโจวอี้เข้าไปในถ้ำเสือชายหนุ่มคนนั้นเข้าไปในบาร์ซินเทียนเพียงลำพังเ
