บทที่ 56 คู่จิ้นหลอก ๆ
เมื่อถูกเรียกว่าไก่อ่อนมากเข้า โจวอี้เจียสีหน้าพลันน่าเกลียด
กล้องในวงการบันเทิงจะทำให้คนดูน่าเกลียดหรืออ้วน ศิลปินส่วนใหญ่จึงควบคุมน้ำหนักเพื่อจะได้ดูดีหน้ากล้อง และเขาเองก็ไม่มีข้อยกเว้น
อี้เจียไม่รู้สึกผอมเลยจนกระทั่งเห็นชายผู้มีอำนาจบนรถเข็นคันนั้น
เวินสือเหนียนไม่สามารถเดินได้ แต่กลับมีร่างกายที่แข็งแรง ไม่ได้ดูผอมหรืออ่อนแอเลย ทำให้ผู้คนรู้สึกว่าเขาแข็งแกร่ง กำยำ และทรงพลัง
พอมองแขนที่บางราวกับไม้ไผ่ของตัวเอง โจวอี้เจียก็สำลัก เมื่อเปรียบเทียบกับชายคนนี้ เขาอ่อนแอมาก
เฮ่อเหลียนเจี๋ยคิดจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เวินสือเหนียนกลับเหลือบมองเขาด้วยสายตาที่เฉียบคมเสียก่อน “ถ้ายังคิดจะพูดเรื่องไร้สาระอีก ก็เลิกคิดไปได้เลย”
เขาก็คิดแทนคุณชายสามเวินไง ทำไมคุณชายสามเวินถึงได้เข้าใจผิดเขาตลอดเลย เฮ่อเหลียนเจี๋ยรู้สึกเหนื่อยหน่ายใจ
อาวุธวิญญาณสำหรับเธอคือตราประทับคู่หนึ่ง ตอนนี้อาวุธวิญญาณหายไปแล้ว เฝ่ยไป๋ลู่มาที่นี่เพื่อทำตราประทับใหม่
เธอหยิบตราประทับหยกเถียนอวี้ขึ้นมา โจวอี้เจียที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เห็นว่าราคาของมันแพงไปหน่อย จึงลังเลว่าจะจ่ายเงินให้เธอเพื่อรักษาหน้าหรือไม่ แต่ก็เห็นว่าเวินสือเหนียนได้มอบแบล็กการ์ดให้กับเจ้าของร้านและจ่ายเงินเรียบร้อย
เฝ่ยไป๋ลู่เหลือบมองชายหนุ่มบนรถเข็นโดยไม่ได้พูดอะไร
เงินค่าตราประทับเป็นเพียงการชดเชยค่าใช้จ่ายที่เธอต้องทำ จึงไม่มีใครเป
