ปราณกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวกวาดเข้าใส่เจียงผิงอัน เรืองรองไปทั่วฟ้าดิน
เจียงผิงอันหลบมิได้ จึงคิดนำกิ่งมารสะเทือนสรวงออกตอบโต้แต่แล้วก็หยุดมือไป
จากกฎของเคหาสน์เซียนเทียนหลาน ห้ามใช้อาวุธวิเศษเกินขอบเขตบูรณาการ
หากนำอาวุธวิเศษระดับสูงออกมา มันจะถูกเคหาสน์เซียนริบไปกระทั่งศาสตราเซียนก็มิใช่ข้อยกเว้น
เจียงผิงอันไร้ทางเลือกนอกจากใช้อัสนีหยิน สร้างชั้นโล่หนาคลุมกาย
เปรี้ยง!
แล้วโล่อัสนีหยินก็ถูกฟันขาดอย่างไม่น่าแปลกใจ ปราณกระบี่อันบรรจุเคล็ดพลังฟาดฟันใส่ร่างเจียงผิงอันอย่างหนักหน่วง
ร่างของเจียงผิงอันปลิวละลิ่วเช่นศิลาถูกขว้าง ทิ้งรอยเลือดเป็นทางยาว
อกของเขาถูกฟัน ปริแยกเห็นกระดูกขาว
เจียงผิงอันกัดฟัน เมินบาดแผลของตน ใช้แรงส่งจากการโจมตีทะยานร่างไปยังจัตุรัสเบื้องหน้าด้วยความเร็วสูง
ขอเพียงไปถึงสถานที่ทดสอบซึ่งมีกฎของเคหาสน์เซียนอยู่ ก็จะมิอาจต่อสู้กันได้ เขาก็จะปลอดภัย
“ยังไม่ตายอีก!”
ทุกผู้ที่เห็นเช่นนี้ล้วนตกใจ
การที่ยอดฝีมือขั้นปลายขอบเขตบูรณาการฆ่าผู้ฝึกตนขั้นต้นขอบเขตบูรณาการไม่ตายในกระบี่เดียว นับเป็นเรื่องเหลือเชื่อแล้ว
หากเป็นปกติ กระทั่งยอดฝีมือขั้นกลางขอบเขตบูรณาการยังฆ่าผู้ฝึกตนขั้นต้นขอบเขตบูรณาการได้ง่าย ๆ
ดวงตาของศิษย์เคหาสน์เทพจันทราที่ไล่ตามมาเบิกกว้าง มิคาดเลยว่าอีกฝ่ายจะยังไม่ตาย
เขามีอำนาจเซียนกลายพันธุ์ พลังโจมตีเลิศล ้ากว่าตัวตนขั้นปลายขอบเขตบูรณาการทั่วไปหลายเท่า
