บทที่ 92 หญิงแกร่ง
นอกเทือกเขาเมิ่งหลาน
ท่ามกลางหิมะที่ปกคลุมภูเขาสูงชัน ร่างบางร่างหนึ่งค่อย ๆ สำรวจถนนและเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ เธอหยิบแผนที่ที่วาดด้วยมืออกมาเป็นครั้งคราวเพื่อดูเส้นทางและให้ความสนใจกับสภาพแวดล้อมโดยรอบ
บนยอดเขา
หญิงสาวเย้ายวนไปด้วยเสน่ห์อย่างยิ่งในชุดกระโปรงยาวสีแดงและรองเท้าบูทหนังขายาวในสีเดียวกัน บนใบหน้าบอบบางอันน่าทึ่งของเธอ ดวงตาสีเข้มของเธอแลดูเหมือนเม็ดอัญมณีสีดำก็มิปาน
ทันใดนั้นเธอก็ตรงไปข้างหน้า กวาดสายตามองไกล ๆ ดูไม่ต่างไปจากเปลวไฟสีแดงสดที่พุ่งลงมาจากภูเขา
“ปกติพวกโสมป่าไม่ควรอยู่ไกล แต่หิมะก็หนาเกินไป เราต้องระวัง ถึงจะรอดไปได้ แต่ขากับแขนเราจะหักเอาได้”
“เรื่องเงินไม่สำคัญ! ชีวิตสำคัญกว่า!”
“ระวัง”
ซุนเม่าไฉพึมพำ เขาใช้ไม้ในมือตรวจสอบความกว้างของหินที่อยู่ข้างหน้า จากนั้นก็กระโดดลงบนหิน
ทันใดนั้น ดูเหมือนเขาจะรู้สึกถึงบางอย่างจนต้องเงยหน้าขึ้นมอง รูม่านตาของซุนเม่าไฉหดตัวลงอย่างกะทันหัน ร่างกายของเขาพลันสั่นสะท้าน
เขาเห็นผู้หญิงนุ่งกระโปรงยาวสีแดงสดอยู่เหนืออากาศราวกับเป็นลูกไฟ หญิงสาวโฉบเข้ามาหาเขา สีหน้าของอีกฝ่ายเย็นชาและเต็มไปด้วยความดุร้ายป่าเถื่อน หลังประสานสายตากันแล้ว หนังศีรษะของเขาก็ชาวาบ รู้สึกเหมือนกำลังถูกสัตว์ร้ายจับจ้อง
ว้าว!
ผู้หญิงในชุดกระโปรงสีแดงโฉบมาอยู่ตรงหน้าร่างหน้าซุนเม่าไฉ นิ้วซีด ๆ ของเธอบีบคอของอีกฝ่ายในทันที
ในเวลา
