บทที่ 77 ของขวัญที่ไม่ได้มอบ
เงินไม่ใช่ทุกสิ่งทุกอย่าง แต่อยู่ใกล้กับสรรพสิ่งที่สุด
ด้วยเงินจำนวนมหาศาลที่ส่งโอนบัญชีของโจวอี้ โจวเงินล้านกลายเป็นโจวร้อยล้าน แต่ความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้และความกำกวมยังคงคาใจเขา
แน่นอน
บุคคลที่มีความสุขที่สุดคือหลินเวย
เธอไม่เคยคิดเคยฝันว่าจะได้รับส่วนแบ่งโดยไม่ต้องออกเรี่ยวแรงสักนิด จำนวนเงินที่เธอได้รับนั้นเท่ากับโจวอี้ หวงไห่เทา และเฉิงฮ่าว
ในลานจอดรถ
“ศิษย์น้อง ถ้ารับเงินไป ฉันคงรู้สึกไม่สบายใจ” หลินเวยยืนอยู่หน้าโจวอี้และเอ่ยขึ้น
“คุณยังเป็นหนึ่งในกองกำลังหลักในการปกป้องหม้อระงับวิญญาณ หากคุณไม่ลงมือ เราอาจได้รับบาดเจ็บสาหัสเมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูที่ทรงพลังเหล่านั้น” โจวอี้คลี่ยิ้มอ่อนโยน ก่อนจะตบไหล่อีกฝ่ายแล้วพูดต่อ
“ตามกฎของสำนักโอสถ หากเราต้องทุ่มเทกระทำสิ่งใด เราย่อมได้รับสิ่งตอบแทน แม้จะเป็นการรักษาโรคหรืออาการบาดเจ็บก็เช่นกัน ดังนั้นอย่างสร้างภาระให้จิตใจตัวเองเลย”
“อื้ม!”
แม้ว่าหลินเวยไม่มีความชำนาญในการรักษา แต่เธอก็รู้กฎของสำนักโอสถดี
“ตกลง! ตอนนี้ผมมีอย่างอื่นต้องทำ เอาไว้พวกเราค่อยติดต่อกัน” โจวอี้ยิ้ม
“ศิษย์น้อง ฉันว่าจะลาออก” หลินเวยพูดขึ้นทันที
“เรื่องนี้เป็นเรื่องของคุณ คุณต้องตัดสินใจด้วยตัวเอง” โจวอี้โบกมือและกำลังจะเข้าไปในรถ ทันใดนั้นเขาก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้จึงถามออกไป
“คุณเคยคิดบ้างไหมว่าคุณจะทำอะไรหลังจากลาออก”
“เปิดร้านกา
