บทที่ 53 ผ่าตัดเย็บหลอดเลือด
ดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ…
โจวอี้มองเห็นความวิตกกังวลในสายตาของหยางจื่อต้ง แต่เขาไม่สามารถพูดอะไรได้มากกว่านี้เพราะอีกฝ่ายปฏิเสธความช่วยเหลือจากเขา
ในไม่ช้า ชายหนุ่มก็กลับไปอุ่นอาหาร จากนั้นก็กินและดื่มร่วมกับอู๋ฉี่หางและหวังเจิ้งเหว่ย
“น้องโจว ผมคิดว่าคุณแปลกมาก” หลังจากดื่มเหล้าไปหลายแก้ว อู๋ฉี่หางก็ถามขึ้นขณะหยิบบุหรี่ของโจวอี้ที่ยื่นมาให้และจุดไฟ
“แปลกอะไรขนาดนั้น?” โจวอี้ถามด้วยรอยยิ้ม
“คุณควรจะเป็นคนดังไปแล้ว แต่คุณกลับพยายามปิดบังความสามารถของคุณ ทั้ง ๆ ที่ก็แต่มีคนระดับสูงมากมายต้องการพบคุณ” อู๋ฉี่หางเอนหลังพิงโซฟาด้วยใบหน้าแดงก่ำแล้วพูดต่ออีกว่า “ด้วยประสบการณ์ชีวิตของผม ผมมักจะมองคนออก แต่ผมไม่อาจมองทะลุผ่านคุณได้เลย”
“คุณกำลังพูดถึงอะไร?” โจวอี้ถาม
อู๋ฉี่หางสูบบุหรี่และอธิบายว่า “คุณมีทักษะการแกะสลักที่เก่งกาจ เทียบได้กับขั้น ‘ปรมาจารย์’ แต่คุณก็เป็นคนที่ไม่โอ้อวด พูดน้อย และยังถ่อมตัว คุณเป็นสามีของถังหว่านดาราดัง และไม่ได้เป็นคนในวงการบันเทิงด้วย คุณคงจะเป็นคนเก็บตัวและโลกส่วนตัวสูง แต่ตัวตนของคุณในฐานะสามีของถังหว่านอาจเป็นที่รู้จักกันดีในพื้นที่วิลล่าของเราแล้ว ตราบใดที่คุณขับรถที่คุณซื้อมาคันนั้น ผมเกรงว่ามันต้องดึงดูดความสนใจของผู้คนนับไม่ถ้วนแน่นอน”
“…ยังมีแง่มุมอื่น ๆ อีก อย่างเช่น คุณสามารถที่จะซื้อบ้านที่นี่ และยังมี Knight XV นั่นอ