อจากเขตหวงห้ามมากมายก้าวผ่านหลุมดำออกมา ต่างตนล้วนแผ่คลื่นพลังเกินคะเน
สีหน้าของเฉียนฮวั่นโหรวเคร่งขรึมสุดขั้วทันใด กำกระบี่ประหารเซียนในมือไว้แน่น
แม้พวกมันจะสะกดพลัง แต่นางก็ตระหนักว่าเจ้าพวกนี้ล้วนเป็นยอดฝีมือระดับเซียนถ้วนหน้า!
ยอดฝีมือจากเขตหวงห้ามเข้าโจมตียอดฝีมือจากเผ่ามาร
ยอดฝีมือมารฝึกฝนมาเกินนับปี แต่ต่อหน้ายอดฝีมืออันน่าสะพรึงกลัวจากเขตหวงห้ามเหล่านี้ พวกมันหามีโอกาสขัดขืนไม่และถูกคว้าเข้าปากกลืนตนแล้วตนเล่า
สรรพชีวิตล้วนตะลึงงัน
เกิดอะไรขึ้น?
มิใช่เขตแดนมารมืดทมิฬเป็นพวกเดียวกับเผ่ามารหรือ? ไฉนจู่ๆ จึงโจมตีเผ่ามารเสียแล้ว?
“พวกเจ้าทำบ้าอะไรกัน!”
ยอดฝีมือเผ่ามารดิ้นรนแผดเสียง คลื่นพลังชวนสะพรึงกวาดผ่านจักรวาล ทำให้มวลดารารวนเร
“พวกเจ้าเผ่ามารก็เป็นเพียงอาหารที่เราเขตแดนมารมืดทมิฬเลี้ยงไว้ พอขุนให้อ้วนก็ย่อมต้องกิน”
มารสวรรค์กลับมาจากเขตหวงห้ามกาลเวลาพร้อมมีดมารในมือ
เมื่อบรรลุขอบเขตเซียนมนุษย์ แม้อายุขัยจะยืนยงตราบกาล แต่ความอมตะนี้ก็มีเงื่อนไข และต้องใช้ทรัพยากรเพียงพอ
หากมีทรัพยากรก็อยู่ต่อได้ หากไร้ทรัพยากร อายุขัยก็จะยังเหือดแห้ง
ยิ่งอยู่นาน ยิ่งต้องใช้ทรัพยากรมาก
มีดมารในมือมารสวรรค์ตวัดออก รัศมีเซียนพาดผ่านจักรวาลพร่างพราว แล้วโลหิตของสุดยอดฝีมือเผ่ามารหลายตนก็ย้อมเวหา
เห็นเช่นนี้ สรรพชีวิตทั้งปวงล้วนตกตะลึงขวัญผวาจนหนีกระเจิงอย่างแตกตื่น
นี่มันตัวตนอะไรกัน มีดเดีย
