วก็ฆ่ายอดฝีมือสูงสุดได้มากมาย!
ยอดฝีมือเผ่ามารหมาป่าเงาขจีตะโกนอย่างขวัญผวา “ใต้เท้ามารสวรรค์ เราสู้เผ่ามนุษย์ด้วยกันก็ได้! ไฉนต้องลงมือกับเราด้วย!”
เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ ใบหน้าของมารสวรรค์พลันปรากฏโทสะ มันขยำมือคว้ามารหมาป่าเงาขจีตนนั้นเข้าปาก ขบเคี้ยวอย่างรุนแรงจนโลหิตสาดกระจายเต็มปาก
คิดว่ามันไม่อยากลงมือกับเผ่ามนุษย์หรือไร?
หากพูดให้ดูดีหน่อยคือทำไม่ได้ แต่หากพูดแบบไม่ถนอมน ้าใจก็คือมิกล้า
ในอดีตกาลผ่านมา มหาจักรพรรดิอัดมันเสียน่วม และบอกมันว่าห้ามโจมตีมนุษย์
แม้มหาจักรพรรดิจะออกจากภพแร้นแค้นไปแล้ว เจ้านั่นก็แข็งแกร่งจนน่าขัน จากข่าวที่มันได้มา สัตว์ประหลาดตนนั้นอาละวาดฆ่าคนอยู่ในภพเซียน
ตราบใดที่มหาจักรพรรดิไม่ตาย มารสวรรค์ก็มิกล้าโจมตีเผ่ามนุษย์เลย
หาไม่ ด้วยฤทธาของเขตหวงห้าม มีหรือนิกายเทวมารเพียงหนึ่งจะหยุดพวกมันไหว?
มารสวรรค์ทำได้เพียงแอบสร้างเผ่ามาร ขุนเผ่ามารให้แข็งแกร่งมาจัดการกับมนุษย์ และเลี้ยงเป็นเสบียง
เหตุที่มันเลือกเก็บเกี่ยวยามนี้ ก็เพราะเขตแดนมารมืดทมิฬต้องมีพลังเพียงพอเตรียมการบางสิ่ง
ยอดฝีมือจากเขตหวงห้ามร่างมหึมาตนหนึ่งอ้าปากสูบ เผ่ามารระดับต ่านับร้อย ๆ ล้านตนก็ถูกสูบเข้าหาอย่างมิอาจต้านทาน
“ไม่! ข้าไม่อยากตาย!”
“ไว้ชีวิตข้าด้วย ข้าเป็นอัจฉริยะเผ่ามาร หนึ่งเดียวในหมื่นปีเลยนะ!”
“ข้าเป็นยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการ รับใช้ทำธุระ เป็นบริวารพวกเจ้าได้ อย่าฆ่าข้าเลย!”
เส
