อีกฝ่ายมิได้?
“สู้เสมอกับหมัวล่วนได้ ไม่เลว”
ยอดฝีมือจากเขตแดนมารมืดทมิฬตนหนึ่งกล่าวกับเจียงผิงอันเนิบ ๆ “เข้าร่วมกับเราเขตแดนมารมืดทมิฬสิ แล้วเราเขตแดนมารมืดทมิฬจะให้โอกาสเจ้าได้ทะยานสู่ภพเซียน”
ยามผู้ฝึกตนมนุษย์ได้ยินเช่นนี้ หัวใจพวกเขาก็สะท้านรุนแรงร้อนใจสุดแสนขึ้นมาทันที
การบรรลุสู่ภพเซียน มีชีวิตอมตะเป็นความฝันของผู้ฝึกตนทุกนาม จึงยากยิ่งจะไม่หวั่นไหวกับข้อเสนอของเขตแดนมารมืดทมิฬ
พวกเขากลัวว่าเจียงผิงอันจะรับข้อเสนอของเขตแดนมารมืดทมิฬ
“เข้าร่วมกับพวกเจ้าเขตแดนมารมืดทมิฬ? ให้พวกเจ้ายึดร่างน่ะหรือ?” เสียงของเจียงผิงอันเย็นเยียบไร้อารมณ์
เขตแดนมารมืดทมิฬคิดชิงร่างเมี่ยวอีบุตรีเขา เหตุการณ์นี้ทำให้เจียงผิงอันเดือดโทสะ หากมิใช่เพราะจิตศาสตราของอ่างสัมฤทธิผลพบปัญหาจาก ‘มารสวรรค์เก้าแปร’ ผลที่เกิดคงเกินคาดคิด
เมื่อเห็นเจียงผิงอันตอกหน้าเย้ย ยอดฝีมือจากเขตแดนมารมืดทมิฬก็ตอบเสียงเรียบ “ให้โอกาสแล้ว แต่เจ้าไม่รู้จักถนอม”
“เจ้าแข็งแกร่งในขอบเขตนี้ก็จริง แต่เจ้าก็มาถึงขีดจำกัดแล้วขณะที่หมัวล่วนเพิ่งฝึกฝนมารสวรรค์เก้าแปรถึงขั้นสาม พรสวรรค์แท้จริงยังไม่ปรากฏ”
“เมื่อเวลาผ่านไป หมัวล่วนจะก่อเมล็ดพันธุ์เซียน การฆ่าเจ้าจะง่ายดายเยี่ยงยกมือ”
ผู้ฝึกตนมนุษย์ตกใจยิ่ง แม้จะไม่รู้ว่าเมล็ดพันธุ์เซียนคือสิ่งใด แต่การที่อัจฉริยะน่าสะพรึงเช่นนี้ยังไม่แผลงฤทธิ์แท้จริงเป็นเรื่องน่ากลัวนัก
พลังต่อสู้ของหมัว
