หลุมดำมหึมาแผ่พ่นปราณมารยิ่งใหญ่ ตัวตนอันเปี่ยมปราณชวนขนลุกเหินออกมาจากภายใน
พวกมันดูพิกลนัก ดูคลับคล้ายมนุษย์ แต่กลับมีปีกหุ้มเนื้อหนังปกคลุมด้วยลวดลายประหลาด
ทันทีที่พวกมันปรากฏ ฟ้าดินก็สนั่นสะท้านเลื่อนลั่น รัศมีจืดจางมืดมนดำทมิฬเกินใดเทียบ
ความรู้สึกกดดันอย่างร้ายแรงทำให้การต่อสู้ทั่วสมรภูมิหยุดลงกะทันหัน
ปวงชนมองมายังตัวตนน่าสะพรึงกลัวเหล่านี้อย่างตกใจสะท้านขวัญ
“ปราณแข็งแกร่งอะไรเช่นนี้!”
“ตัวตนเหล่านี้คลับคล้ายจะเป็นอัจฉริยะล ้าเลิศกันทั้งสิ้น”
ขณะนี้ ปวงชนดูจะเข้าใจแล้วว่ามารที่แท้จริงเป็นเช่นไร
แรงกดดันจากปราณมารเช่นนี้ มิใช่สิ่งที่เผ่ามารตนใดเทียบชั้นได้เลย
เผ่ามารทั้งหลายซึ่งถูกไล่ต้อนอย่างสาหัสมานานเผยรอยยิ้มตื่นเต้นบนใบหน้า
ในที่สุดกำลังเสริมก็มาถึง!
“ฮ่า ๆ พวกมนุษย์! พวกเจ้าฉิบหายแล้ว!”
ปวงชนล้วนสัมผัสพลังและความน่ากลัวของตัวตนจากเขตแดนมารมืดทมิฬได้
เมื่อมีพลังต่อสู้เช่นนี้เพิ่มมา สมรภูมิก็แปรเปลี่ยนไม่แน่นอนอีกครั้ง
หนึ่งเสียงเย็นเยียบเคร่งขรึมดังมาจากอีกฟากของหลุมดำ
“มนุษย์ ไสหัวไป”
เพียงไม่กี่คำนี้กลับทำให้ร่างของเหล่ามนุษย์ชะงักค้างคลับคล้ายโลหิตแข็งเป็นก้อน
เขตแดนมารมืดทมิฬดูไม่เหมือนพร้อมสู้ คลับคล้ายจะขับมนุษย์ออกไป ให้พวกมันจัดทัพปลุกขวัญใหม่แล้วค่อยโจมตีมากกว่า
ผู้ฝึกตนมนุษย์มองหน้ากัน ภายใต้แรงกดดันกล้าแข็ง ไร้ผู้ใดอยากสู้ต่อแล้ว
ท้ายที่สุด ไม่ว่าจะเป็นผู้ฝึ
