กตนธรรมดาหรือยอดฝีมือมนุษย์ ทุกสายตาล้วนหยุดที่คนผู้เดียว
เจียงผิงอัน
ปกติแล้ว ในเหตุการณ์สำคัญเช่นนี้ พวกเขาจะฟังแผนจากยอดฝีมือ แต่ขณะนี้ ทุกผู้ล้วนอยากฟังการตัดสินใจของเขาอย่างเผลอตัว
เจียงผิงอันคืนกระบี่ประหารเซียนในมือให้เฉียนฮวั่นโหรว ก้าวขึ้นสู่สุญตา เดินไปหาหลุมดำทีละก้าว เรือนผมดำไสวพลิ้วตามลม
“เจ้านิกายเทวมารเจียงผิงอัน ขอท้าทายอัจฉริยะในขอบเขตเดียวกันจากเขตแดนมารมืดทมิฬ โปรดชี้แนะด้วย”
นี่คือโอกาสอันดีในการทำลายเผ่ามาร เจียงผิงอันไม่อยากปล่อยมันหลุดไป หากเขาพลาดโอกาสนี้ เขาก็อาจมิได้โอกาสอีกแล้ว
แต่ขวัญกำลังใจของปวงชนถูกอีกฝ่ายกระทบกระเทือน มิกล้าต่อสู้กันแล้ว หากเปิดฉากเดี๋ยวนี้ ก็อาจกระทบต่อขวัญกำลังใจพวกเขาอีก
ยามนี้ สิ่งที่เจียงผิงอันต้องทำก็คือปลุกขวัญกำลังใจปวงชนขึ้นอีกครั้ง
ตัวตนจากเขตแดนมารมืดทมิฬล้วนเผยสีหน้าเยาะหยัน
“ผู้ไม่รู้ย่อมไร้ความกลัว กล้ามาท้าทายอัจฉริยะของเราเขตแดนมารมืดทมิฬ”
“อย่าแย่งข้านะ ข้าจะไป!”
“น่าเสียดาย ขอบเขตข้าเกินไปแล้ว”
ยามตัวตนจากเขตแดนมารมืดทมิฬเผชิญคำท้าทายจากเจียงผิงอัน พวกมันหามีความกลัวไม่ แต่สุดแสนตื่นเต้น แห่ตามกันออกมาเสียแทน
มารเคลื่อนไหวเร็วขั้นต้นขอบเขตบูรณาการตนหนึ่งเหินมาตรงหน้าเจียงผิงอัน มองเจียงผิงอันอย่างเย้ยเยาะ
“พวกเจ้ามนุษย์จากโลกภายนอก ไม่เข้าใจพลังของเราเขตแดนมารมืดทมิฬหรอก”
“ข้าจะบอกความลับอะไรให้ พวกเราเผ่าอนธการประ