จักษ์แจ้งแก่กฎเกณฑ์ได้แต่เกิด พวกเจ้าอัจฉริยะจากโลกภายนอกก็แค่ก้อนอาจมสำหรับเราเขตแดนมารมืดทมิฬ!”
การพูดคำเช่นนี้ในสงคราม เห็นได้ชัดว่าคิดทำลายความมั่นใจของเจียงผิงอันและเหล่ามนุษย์
เป็นไปตามมันคาด ดวงตาของผู้ฝึกตนมนุษย์ทั้งหลายเบิกกว้างอย่างตกใจยามได้ยินเช่นนี้
สัมผัสกฎเกณฑ์ได้แต่เกิด? ตัวตนในเขตแดนมารมืดทมิฬน่ากลัวยิ่งนัก!
ในโลกหล้าผู้ฝึกตน มีเพียงเผ่าพันธุ์ระดับสูงสุดอย่างมังกรเท่านั้นที่บรรลุกฎเกณฑ์ได้แต่เกิด แต่จำนวนของเผ่ามังกรก็น้อยนิดยิ่ง
ทว่าเขตแดนมารมืดทมิฬนั้นแตกต่าง เพียงที่มาปรากฏตรงหน้าก็นับไม่ไหวแล้ว
ปวงชนทั้งหลายที่นี่ล้วนหนาวสะท้าน ผลลัพธ์การล่วงเกินขุมกำลังน่ากลัวเช่นนี้ร้ายแรงยิ่ง
ตัวตนจากเขตแดนมารมืดทมิฬที่พูดเช่นนี้เห็นสีหน้าเยือกเย็นของเจียงผิงอัน แล้วมันก็ขมวดคิ้ว
คนชื่อเจียงผิงอันนี่ ไฉนจึงไร้ปฏิกิริยา?
จงใจทำเป็นนิ่ง?
งั้นก็ขอดูหน่อยว่าจะนิ่งได้นานเพียงไร!
มันพูดต่อ “กว่าเจ้าจะฝึกฝนถึงขอบเขตบูรณาการได้ พวกเจ้าต้องใช้เวลาเป็นพัน ๆ ปี แต่เราเผ่าอนธการ ไม่ว่าผู้ใดก็ฝึกฝนถึงขอบเขตบูรณาการได้”
“เจ้าฝึกฝนนานเพียงไรกว่าจะถึงขอบเขตนี้ล่ะ? พันปี? ข้าเพิ่งอายุครบร้อยเมื่อสองวันก่อน คนเช่นข้าก็มีอีกเยอะแยะ”
เมื่อได้ยินว่ามันบรรลุขอบเขตบูรณาการก่อนอายุครบร้อยสรรพชีวิตที่นี่ทั้งมนุษย์มารล้วนแสนตกใจ
ในประวัติศาสตร์เผ่ามนุษย์ น้อยคนยิ่งจะมาถึงขอบเขตบูรณาการก่อนอายุครบร้อย
