ตัวตนเช่นนี้มีเพียงในตำนานและข่าวลือเท่านั้น
เจียงผิงอันอายุเพียงร้อยปีเศษ ยามเขาบรรลุขอบเขตบูรณาการก็นับเป็นอัจฉริยะสูงสุดอันหายากยิ่งตราประวัติการณ์แล้ว
แต่ในเขตแดนมารมืดทมิฬกลับมีตัวตนเช่นนี้อยู่มากมาย!
เขตแดนมารมืดทมิฬต้องน่ากลัวเพียงไร!
หัวใจทุกดวงหนาวเยือก กระทั่งยอดฝีมือสูงสุดยังเกิดความกลัวในขณะนี้
เทียบกับเขตแดนมารมืดทมิฬ มนุษย์ทั้งเผ่าสุดแสนเล็กจ้อย
ผู้ปรีดากว่าใครคือเหล่ามาร
ยิ่งเขตแดนมารมืดทมิฬแข็งแกร่ง ยิ่งดีสำหรับพวกมัน
ครั้งนี้ นิกายเทวมารอวสานแล้วจริง ๆ!
“เจ้านิกาย! หยุดเถอะ!” ยอดฝีมือจากนิกายเทวมารรีบร้อนตะโกนขึ้น
ระดับของเขตแดนมารมืดทมิฬน่ากลัวเสียจนเกินคาดคิด ไร้ผู้ใดทราบว่าพวกมันมีรากฐานเช่นไร
อย่างแย่ที่สุด การที่พวกมันล้วนมาถึงขอบเขตบูรณาการกันได้ตัวตนน่ากลัวเช่นนี้ก็เกินระดับสิ่งที่พวกเขาเข้าใจได้แล้ว
จึงชัดเจนว่าอัจฉริยะของพวกมันน่ากลัวเพียงไร
มารตรงหน้าเจียงผิงอันยิ้มเย้ย “มิสู้? ไม่ได้หรอก หากวันนี้ตัดสินแพ้ชนะมิได้ วันนี้ก็อย่าหวัง…”
เปรี้ยง!
มันยังพูดไม่ทันจบ ศีรษะก็ระเบิดแหลกไปทันที
เจียงผิงอันลากซากที่เหลือเข้าสู่ถุงเก็บของ รอป้อนให้กับแมลงสูบโลหิตเก้าวังเวง เช็ดเลือดที่มือ แล้วกล่าวกับมารตรงหน้าเบา ๆ ว่า
“ช่วยอย่าโอ้เอ้แล้วส่งอัจฉริยะตัวจริงมาเสียที”
ศัตรูตนนี้เทียบได้กับร่างเทวะสุดขั้วหยางที่เขาพบในศาลาเติงเซียน หามีแรงกดดันใดไม่
เหตุกะทันหันนี้ทำให
