เพราะการลอบโจมตีของยอดฝีมือเผ่าวรุณจนต้องสะบั้นรากฐานตัวเองหรือ?
การฝึกฝนของนางฟื้นคืนมาแล้ว? ไฉนกันจึงมองมิออกว่าการฝึกฝนของเฉียนฮวั่นโหรวเป็นเช่นไร?
นอกจากนั้น การใช้ศาสตราเซียนนั้นยากยิ่ง สิ้นเปลืองพลังมหาศาลสุดขั้ว แต่ไฉนนางจึงใช้กระบี่ประหารเซียนได้ง่ายดายเหลือเกิน?
เรื่องสำคัญคือ ไฉนนางจึงมาที่นี่พร้อมศาสตราเซียน?
เฉียนฮวั่นโหรวสัมผัสบางสิ่งได้ นางขมวดคิ้วเล็กน้อย เก็บมีดมารถอยออกมาทันที
ขณะนั้นเองที่มารสวรรค์ซึ่งมีลวดลายประหลาดและปีกหุ้มหนังปรากฏกาย
ม่านตาประหลาดของมันจ้องมองเฉียนฮวั่นโหรวอย่างเย็นชา“ทำเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร? คิดว่าข้ามิกล้าลงมือหรือ?”
“หมายความว่าอย่างไร? ยอดฝีมือระดับสูงของเผ่ามารลงมือกับเจียงผิงอันก่อน ไม่ว่ายอดฝีมือระดับสูงตนใดลงมือกับเจียงผิงอัน ข้าก็จะเล่นงานมัน”
เฉียนฮวั่นโหรวถือกระบี่ประหารเซียน มองอีกฝ่ายอย่างเฉยชา“หากอยากจะสู้ก็สู้กันเลย”
ดวงตาของมารสวรรค์เรืองประกายเย็นเยียบ เนื่องจากอารมณ์เกิดความไม่เสถียร รอยร้าวจึงปริตัวในบริเวณรอบข้าง
มันอยากฉีกกราชากสตรีผู้นี้เสียเหลือเกิน แต่มิอาจทำได้
หากลงมือยามใด พลังเซียนทรงพลังก็จะทะลักหลาก ดึงความสนใจของยอดฝีมือจากภพเซียนมา
มารสวรรค์สะกดโทสะในใจ สื่อจิตกับมีดมาร คิดดึงศาสตราเซียนชิ้นนี้กลับมา
ศาสตราระดับเซียนล้วนมีจิตศาสตรา มิอาจยอมให้ผู้อื่นใช้งานเว้นแต่ศาสตราเซียนชิ้นนั้นจะเสียหาย
มีดมารในมือเฉียน
