แดนมารมืดทมิฬ
ตัวอย่างง่าย ๆ ที่พิสูจน์ได้ว่าเขตหวงห้ามร้ายกาจเพียงไรก็คือแค่วัตถุต้องห้ามสักชิ้นจากเขตหวงห้ามกาลเวลาก็เกือบล้างขุมกำลังสูงสุดของเผ่ามนุษย์แห่งหนึ่งได้
นอกจากนั้น เขตแดนมารมืดทมิฬยังได้เปรียบเหนือใครในการรับมือนิกายเทวมารด้วย
มารระดับสูงเปิดปราชุม
ยอดฝีมือเผ่ามารแมลงพันขาเสสรวลกล่าว “ตาเฒ่าผู้นี้กระจายข่าวแล้ว ทั่วโลกหล้าผู้ฝึกตนตกใจกันน่าดู ไม่มีใครกล้าช่วยเหลือนิกายเทวมารแน่นอน”
ที่ข่าวแพร่ไปไวเพียงนี้ ก็เพราะเผ่ามารจงใจประโคมข่าว
ยอดฝีมือจากเผ่ามารหมาป่าเงาขจีเอ่ยว่า “คาดได้ว่าผู้ฝึกตนทางฝั่งนิกายเทวมารน่าจะเสียขวัญกันแล้ว คงทำเหมือนกาลก่อน มีผู้ฝึกตนมากมายหนีหายกันแน่ ที่จริงเราไม่เห็นต้องรอกำลังเสริมจากเขตแดนมารมืดทมิฬกันเลย ลงมือโจมตีเดี๋ยวนี้ก็ได้นะ”
“อย่ารีบร้อน รอก่อน การรอคอยเจ็บปวดทรมานที่สุด ยามสติของพวกมันพินาศ ครั้งนี้เราก็จะทำลายนิกายเทวมารได้อย่างราบคาบหมดจด!”
ผู้นำเผ่ามารทั้งหลายมองหน้ากันด้วยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมเหมือนเห็นชัยชนะกวักมือเรียกพวกมันอยู่
ภายในนิกายเทวมาร บรรยากาศควรจะเครียดขึงกว่าโลกภายนอก ทว่าสัจธรรมนั้นตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง
“จะได้สู้กับเผ่ามารยามใดหนอ ข้าจะรอไม่ไหวแล้ว”
ผู้ฝึกตนมารมากมายถูไม้ถูมืออย่างสุดตื่นเต้น
“ชู่ เบื้องบนมีคำสั่งลงมาให้ทำตัวเงียบ ๆ ไว้ อย่าเที่ยวไปบอกใครถึงสถานการณ์ของเรา” คนข้าง ๆ กันเตือนขึ้น
“ไม่ต้องห่วง ข้าไ