บทที่ 54 หั่นราคา
ฉือยงยังคงต้องการแนะนำหยกราคาถูกและหยกใหม่*[1] ให้กับเฝ่ยไป๋ลู่ หญิงสาวจึงพูดตรง ๆ ว่า “นี่เป็นสินค้าชนิดเดียวที่คุณมีเหรอ? ของพวกนี้ที่คุณพูดถึง ฉันซื้อตามแผงลอยริมทางข้างนอกเอาก็ได้”
ฉือยงเม้มปาก เอาละ ดูเหมือนว่าจะไม่ชอบหินราคาถูกพวกนี้ อยากได้ที่มีค่ากว่านี้หน่อยสินะ
เขากลอกตาแล้วสั่งพนักงานในร้าน “ไปเอาหยกเหอเถียน*[2]ที่ฉันวางไว้ในห้องรับรองออกมา”
พนักงานร้านตกใจ หยกเหอเถียนในห้องรับรองพวกนั้นเป็นของปลอมไม่ใช่เหรอ?
“รีบไปสิ อย่าให้แขกผู้ทรงเกียรติต้องรอ!” ฉือยงเร่ง พนักงานร้านลังเลอยู่นาน แต่ก็ต้องทำตามในที่สุด ไม่นานนักเขาก็ยกของออกมา
เฝ่ยไป๋ลู่สังเกตเห็นการโต้เถียงเล็ก ๆ น้อย ๆ ระหว่างพวกเขา
ฉือยงหัวเราะ แล้วพูดเรื่องการค้าอย่างชาญฉลาด เขาสามารถพูดกลับดำให้เป็นขาวได้โดยเน้นที่ราคาเป็นสำคัญ “เจ้าของหยกคนก่อนเป็นพระโอรสของจักรพรรดิคังซีแห่งราชวงศ์ชิง ด้านบนมีการแกะสลักรูปภูเขา ทะเล และเรือสำเภา มีความหมายว่า ทุกอย่างราบรื่น ต่อให้มีคนเสนอหนึ่งล้าน ฉันก็ยังตัดใจขายไม่ได้เลย แต่เห็นแก่คุณชายสามเวิน หักส่วนลดแล้ว ผมให้คุณที่แปดแสน”
พนักงานร้านที่กำลังแอบฟังตาโต …แปดแสน! ของปลอมขายได้ราคาขนาดนั้นเลยเหรอ?
“งั้นเหรอ? แต่ว่าฉันมองยังไงวัสดุที่ทำหยกเหอเถียนนี่ก็เป็นของปลอม ถ้าขายให้ฉันร้อยเหรียญ ฉันอาจจะยังพอพิจารณาได้” เฝ่ยไป๋ลู่ยิ้มบาง
ใบหน้าของฉือยงบิดเบี้ยว แล้วก