าไม่รู้ว่าควรเชื่อเฝ่ยไป๋ลู่หรือไม่อยู่ชั่วขณะ
ทันทีที่เฝ่ยไป๋ลู่ปรากฏตัว การถ่ายทอดสดเล็ก ๆ ของเขาที่เดิมมีคนอยู่เพียงหนึ่งพันคนเท่านั้นจู่ ๆ ก็มีคนเข้ามาเป็นหมื่นคนทันที ทั้งยังได้รับของขวัญด้วย นอกจากรางวัลใหญ่จากพี่ใหญ่หมายเลขหนึ่งแล้ว ยังมีรางวัลเล็ก ๆ น้อย ๆ จากคนอื่น ๆ อีก
เพียงไม่กี่นาที เขาก็ทำเงินได้มากที่สุดนับแต่ถ่ายทอดสดมา
สิ่งเหล่านี้คือรายได้และกระแสที่เฝ่ยไป๋ลู่นำมาให้
ช่างเถอะ! เขาจะฟังคำแนะนำของผู้มีเจตนาดี ยังไงก็เก็บของแล้วกลับดีกว่า
อูเผิงฮัมเพลงเบา ๆ พลางเก็บของจนเสร็จ และแทบจะในทันทีที่เขาวางของไว้บนหลัง จู่ ๆ ฝนก็ตกลงมาห่าใหญ่พร้อมกับสายฟ้าฟาด
“ประหลาดฉิบ ทำไมจู่ ๆ ฝนตกซะได้ ไม่มีเค้าลางเลย!”
“เจ๊งหมดแล้ว ของพวกนี้ของฉันเปียกน้ำไม่ได้นะ!”
พ่อค้าแผงลอยที่อยู่รอบ ๆ พูดไปด่าไป
และตอนนี้อูเผิงช็อกไปแล้ว เป็นอย่างที่เฝ่ยไป๋ลู่พูดจริง ๆ!
[ให้ตายเถอะ ฝนตกจริง ๆ! ฉันจะดูว่าใครกล้าพูดว่าเฝ่ยไป๋ลู่เป็นคนโกหก แล้วใครพูดว่าทั้งหมดล้วนเป็นสคริปต์!]
[ยังมีอะไรต้องแปลกใจกับพวกปากแข็งอยู่ล่ะ เธอจะต้องดูพยากรณ์อากาศวันนี้แล้วแน่ ๆ เลยรู้ล่วงหน้าว่าฝนจะตก!]
[ไอ้โง่เอ๊ย วันนี้เมืองเจียงมีแดดทั้งวัน ฉันละดูถูกนายชะมัด!]
เฝ่ยไป๋ลู่ถือร่มพร้อมกับชั่งน้ำหนักหยกขนาดเล็กที่เพิ่งซื้อมาในมือพลางเดินไปช้า ๆ
“พี่สาว บังเอิญจังเลย! คิดไม่ถึงว่าจะได้เจอพี่ที่นี่!”
ทันใดเสียงสดใสและคมชัดดั
