งมาจากสวรรค์ในห้องถ่ายทอดสด
ดวงตาอูเผิงเบิกกว้าง เขาไม่เคยได้รับของขวัญชิ้นใหญ่ขนาดนี้มาก่อน
เรือเทพเซียนราคาห้าหมื่นหยวน ไม่รวมค่าคอมมิชชั่นของแพลตฟอร์ม เขามีกำไรสุทธิสองหมื่นห้าพันหยวน!
ชื่อเล่นของบัญชีที่ส่งของขวัญมีเพียงเลข ‘1’ เท่านั้น อูเผิงหลั่งน้ำตาด้วยความซาบซึ้งใจ “ขอบคุณพี่ใหญ่หมายเลขหนึ่งสำหรับของขวัญที่ส่งมาให้ครับ”
และความคิดเห็นบนหน้าจอของพี่ใหญ่ก็ลอยอยู่ในตำแหน่งที่เห็นได้ชัดเจนที่สุด [ขายให้เธอ]
เธอที่ว่านี้ ย่อมหมายถึงเฝ่ยไป๋ลู่
อูเผิงเข้าใจแจ่มแจ้ง เขาบรรจุหยกก้อนเล็ก ๆ พวกนั้นอย่างฉับไว แล้วส่งให้เฝ่ยไป๋ลู่ “ดีล! สองร้อยห้าสิบ!”
เฝ่ยไป๋ลู่หรี่ตาลง เธอย่อมได้ยินคำพูดของเขาที่ขอบคุณเรื่องของขวัญ
เธอสแกนจ่ายสองร้อยห้าสิบหยวนแล้วหยิบหยกขึ้นมา ก่อนจะเดินไป แต่เดินไปไม่กี่ก้าว เธอก็หันมองอูเผิง และเตือนด้วยความหวังดีว่า “รีบเก็บของเถอะ ฝนใกล้จะตกเต็มที แล้วตอนกลับบ้านอย่าเข้าไปใกล้แอ่งน้ำเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นจะล้มขาหักได้”
[ฉันเกือบลืมตัวตนของเฝ่ยไป๋ลู่ในฐานะอาจารย์ลัทธิเต๋าไปแล้ว ช่างอุทิศตนจริง ๆ รักษาตัวตนเอาไว้ตลอดเวลาเลย]
[เหอะ ๆ ถ้าอีกเดี๋ยวฝนไม่ตก ก็แสดงว่าไป๋ลู่ไม่ได้มีความสามารถจริง ๆ แสดงว่าไลฟ์สดก่อนหน้านี้เป็นสคริปต์ทั้งหมด! ฉันจะรอดูเธอโดนตบหน้า!]
อูเผิงมองภาพด้านหลังที่จากไปของเฝ่ยไป๋ลู่อย่างสับสน แล้วก้มมองหน้าจอ ห้องถ่ายทอดสดกำลังถกเถียงกันให้วุ่น ตัวเข
