้แย้ง เขาถึงจะหันกล้องไปทางเธอได้
เฝ่ยไป๋ลู่ยังคงคุยเรื่องราคาหยกก้อนนั้นกับเขา “ถ้าสองร้อยน้อยเกินไป งั้นถ้าเพิ่มอีกห้าสิบล่ะ?”
อูเผิงสำลัก “…”
[ไม่ได้ดีขึ้นเท่าไหร่เลยนั่น]
[เงินจำนวนนี้ไม่ใช่กำไรเลยนะ]
[ฮ่า ๆๆ ฉันละอยากหัวเราะเป็นบ้าเลย คิดไม่ถึงเลยว่าไป๋ลู่จะเป็นคนแบบนี้ ฆ่าคนได้ด้วยประโยคเดียว!]
[สองร้อยเพิ่มอีกห้าสิบ แต่ไม่ใช่สองร้อยห้าสิบเหรอ กำลังล้อเลียนใครอยู่หรือเปล่า? ]
[ไป๋ลู่อ่า จะดีร้ายยังไงคุณก็เป็นสตรีมเมอร์รายใหญ่นะ ไลฟ์สดครั้งเดียวก็ทำเงินได้หลายแสนแล้ว ทำไมกับเงินสองหมื่นหยวนถึงได้คิดหยุมหยิมขนาดนี้เนี่ย? ขี้เหนียวสุด ๆ ไม่มีน้ำใจเรื่องเงินเลย กว่าเจ้าของแผงจะหาเงินได้มันยากมากเลยนะ ฉันดูเขาไลฟ์สดมาสองสามวันแล้ว แต่ไม่ได้เปิดบิลเลย! คุณสงสารเขาเถอะ]
[เดี๋ยวนะไม่รู้ว่าความคิดเห็นข้างบนเป็นแอนตี้แฟนของไป๋ลู่ หรือของพี่เผิง แต่ไม่ต้องพูดเรื่องสตรีมเมอร์ยังไม่ได้เปิดบิลอีกแล้ว พวกคุณจะพูดยังไง เขาก็เปลี่ยนแปลงเรื่องที่ยังไม่มีออร์เดอร์ไม่ได้ ถูกไหม? เอาละพี่เผิง ถ้าไม่อย่างนั้นคุณก็ตกลงเลยสิ ไม่ง่ายเลยนะที่จะมีคนอยากซื้อสินค้าพวกนี้ของคุณ เปิดบิลเลยเถอะ]
ลูกศรหลายลูกพุ่งเสียบเข้าที่อกอูเผิง
ออกไปเลย มันก็แอนตี้ทั้งหมดนั่นแหละ!
“ฉัน…” อูเผิงกำลังคิดจะขึ้นราคาอีกเล็กน้อย สองร้อยห้าสิบนี่เขาไม่ได้ให้กำไรเท่าไหร่เลย
ในตอนนี้เองของขวัญพิเศษจากเรือเทพเซียนเผิงไหลก็ถูกส่งล
