ั่งยอดฝีมือบางคนที่ใช้วิชาลับพิเศษผนึกตัวเองก็ปลดผนึกออกมา
ยอดฝีมือมากมายมารวมตัวกันที่ตำหนักเจ้านิกาย ทุกสายตาจับจ้องที่เงาดำสายนั้น
แม้อีกฝ่ายมิได้เผยปราณใด ๆ ทุกผู้ต่างก็สัมผัสภัยคุกคามร้ายแรงได้
“เจ้าเป็นคนของที่ใด?”
การที่อีกฝ่ายเข้ามาในนิกายเทวมารได้อย่างเงียบเชียบ ผู้มาย่อมไม่มาดี
“เขตแดนมารมืดทมิฬ”
ตัวตนลึกลับในหมอกทมิฬเอ่ยปากอีกครั้ง
เมื่อได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ ยอดฝีมือทั้งมวลล้วนร่างสะท้าน
เขตแดนมารมืดทมิฬ? ไฉนคนจากที่นั่นจึงมายังนิกายเทวมารของพวกเขา?
หนึ่งมือซึ่งดูเหมือนกิ่งไม้แห้งเหี่ยวยื่นออกมาจากในหมอกดำมีดสีดำอันแผ่ปราณมหาเต๋าปรากฏในมือ
เมื่อสัมผัสคลื่นพลังจากมีดสีดำได้ ยอดฝีมือจากนิกายเทวมารต่างพากันก้าวถอยโดยไม่รู้ตัว
ศาสตราเซียน!
พวกเขาเพิ่งเคยได้เห็นศาสตราเซียนชิ้นนี้เป็นครั้งแรก!
อีกฝ่ายจะทำอะไร?
ปวงชนราวเผชิญศัตรูร้าย นำอาวุธวิเศษของพวกตนออกมา
“ศาสตราเซียนนี้ ข้าให้พวกเจ้านิกายเทวมารได้ ถ้านำร่างเซียนมารมาให้ข้า”
ตัวตนในหมอกดำเอ่ยช้า ๆ
“ร่างเซียนมาร?” ปวงชนเพิ่งเคยได้ยินชื่อนี้ครั้งแรก
แต่ไม่ช้า พวกเขาก็ทราบว่าอีกฝ่ายพูดถึงใครอยู่
ที่นี่คือตำหนักเจ้านิกาย ผู้ที่อาศัยที่นี่ก็คือเจ้านิกายและบุตรีของเขาเจียงเมี่ยวอี
ร่างเซียนมารที่อีกฝ่ายกล่าวถึงน่าจะเป็นเจียงเมี่ยวอี
ยามเจียงเมี่ยวอีเกิดมา นิมิตพิสดารยิ่งใหญ่ สะท้านสะเทือนทั่วโลกหล้าผู้ฝึกตน ต้องเป็นร่างเทวะที่มิอา
