รวนเร
หมัดพิพากษาซึ่งก่อตัวเหนือศีรษะเขาถูกอำนาจนี้รบกวน สลายไปทันทีก่อนทันปรากฏลักษณ์ชัดเจน
หมัดทำลายล้างกระบวนท่าที่สอง ป่วนบรรพ์
เมื่อเห็นภาพนี้ ทั้งชิวผิงเซิง เหล่าศิษย์ศาลาเติงเซียนที่พินิจศึกอยู่และหลัวซู่ล้วนตาเบิกกว้าง
“นี่มันวิชาอะไรกัน!”
ชิวผิงเซิงตกใจสุดขีด หนก่อนเพลิงแท้สมาธิของเขาก็ถูกวิชาหมัดนี้ดับไป มิคาดว่ากระทั่งหมัดพิพากษาก็ยังถูกดับได้!
เจียงผิงอันไหวกายมาตรงหน้าชิวผิงเซิงในพริบตา ออกหมัดเข้าใส่ดุจอุกกาบาตถล่มทับ
ครั้งนี้เป็นหมัดทำลายล้างกระบวนท่าแรก ‘สยบปีศาจ’
สยบปีศาจและป่วนบรรพ์มิได้แข็งแกร่งด้อยกว่ากันเลย ป่วนบรรพ์กระทบต่อวรยุทธ์ พลังโจมตีอ่อนกว่ากันเล็กน้อย ขณะที่สยบปีศาจมีไว้โจมตีเพียงอย่างเดียว พลังโจมตีจึงสูงกว่า
ชิวผิงเซิงคิดจะถอยหนี ทว่าผนึกสรวงและวิชาดึงดาราควบคุมร่างเขาไว้แล้ว จึงหามีเวลาหลบไม่
ชิวผิงเซิงทำได้เพียงเงื้อหมัดเข้ารับมัน
เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง!
เสียงกระแทกดังระรัว
มือซ้ายของเจียงผิงอันใช้ ‘ป่วนบรรพ์’ ขณะที่มือขวาใช้ ‘สยบปีศาจ’ แต่ละหมัดล้วนเลิศล ้าแข็งแกร่ง
เมื่อบรรลุ ‘ขอบเขตรวมศูนย์’ ปราณวิญญาณที่เขาเก็บกักได้ก็เพิ่มจำนวนมหาศาล ไม่เหมือนกาลก่อนที่ออกได้เพียงสามหมัดแล้ว
ชิวผิงเซิงถูกชกจนต้องถอยครั้งแล้วครั้งเล่า แขนของเขาบิดเบี้ยว ดั้งจมูกหักโย้ โลหิตทะลักริน
“สมแล้วที่เป็นพลังเซียน ทนมือทนเท้าดี”
เจียงผิงอันชมอีกฝ่าย
หากเป็นผู้ฝึกตนขั้น
