งสูงสุดในหัวใจศิษย์ศาลาเติงเซียนทั้งหลาย
ในความเห็นพวกเขา ผู้ใดได้ปราณเซียนมา ก็เท่ากับไร้เทียมทานในขอบเขตเดียวกันแล้ว
ทว่ายามนี้ ชิวผิงเซิงผู้มีปราณเซียนกลับถูกบดขยี้ยามต่อสู้กับเจียงผิงอัน
ปวงชนกระทั่งหลงคิดไปว่าปราณเซียนไร้ค่าสิ้นประโยชน์!
ชิวผิงเซิงสับสนในชีวิต
เขาได้ปราณเซียนมาแล้วแท้ ๆ อำนาจศักดิ์สิทธิ์ที่เขาใช้ก็แข็งแกร่งสุดขั้ว ไฉนจึงทำร้ายเจียงผิงอันมิได้? เขาได้ปราณเซียนของปลอมมาหรือไร?
“เป็นไปไม่ได้! ไม่มีทาง!”
ชิวผิงเซิงใช้ปราณเซียนขัดขืนสุดชีวิต
เจียงผิงอันใช้หมัดอู๋จี๋สะท้อนอำนาจศัตรูทั้งหมดคืนเจ้าของ
แม้เขาจะไม่ฝึกฝนหมัดอู๋จี๋ต่อแล้ว เขาก็ยังใช้มันได้ วิชาน่ารังเกียจเช่นนี้เหมาะใช้กวนประสาทคนเป็นที่สุด
ชิวผิงเซิงถูกการโจมตีของตัวเองย้อนสนองหลายต่อหลายครั้งเจ็บใจเดือดดาลนัก
การโจมตีทั้งหมดของเขาหวนแว้งกัดตัวเอง แต่กลับทำอะไรเจียงผิงอันไม่ได้เลย
เจียงผิงอันเผชิญชิวผิงเซิงผู้มีปราณเซียนอย่างเยือกเย็น
แม้ปราณวิญญาณของชิวผิงเซิงจะกลายเป็นปราณเซียนไปแล้วแต่เจียงผิงอันก็ยังรู้สึกว่าปราณเซียนของอีกฝ่ายทึ่มทื่อเงอะงะ มิอาจแผลงฤทธิ์ปราณเซียนได้อย่างเต็มที่
นี่น่าจะเป็นเพราะชิวผิงเซิงไม่มีวรยุทธ์ระดับเซียน แค่ใช้วรยุทธ์สามัญธรรมดากระตุ้นพลังนี้ ผลของมันจึงย่อมไม่ออกมาดี
“วิชาจำแลงเซียนก็แค่นั้นเอง”
เจียงผิงอันเปรยเบา ๆ เสียงของเขามิได้ดัง แต่กลับเลื่อนลั่นเยี่ยงอัสนีในทุกดวงใจ
