ชะตาเซียนในใจเหล่าศิษย์ศาลาเติงเซียน สุดแสนปวกเปียกต่อหน้าเจียงผิงอัน
“พูดงี่เง่าอะไร! เจ้าเองก็ไร้หนทางเอาชนะข้าได้!” ชิวผิงเซิงแผดเสียง
แม้เขาจะทำอะไรเจียงผิงอันไม่ได้ เจียงผิงอันก็อย่าหวังเอาชนะเขาเลย
เจียงผิงอันยิ้มบาง ใช้จุลศาสตร์ไร้ลักษณ์ขยายร่างของตนเป็นพันจั้งทันที
เกราะรบจำนงศึกสีดำเคลือบติดทั้งกาย ปราณเซียนทรงพลังทะลวงตรงสู่ฟ้า เส้นผมสีขาวพลิ้วไสว ประหนึ่งเทพมารจากแดนเซียนปรากฏตัว
เขาเงื้อมือใช้หมัดทำลายล้าง กฎทำลายล้าง กฎแห่งกำลัง กฎแห่งแรงโน้มถ่วงและกฎจำนงสัประยุทธ์… พลังทั้งหมดผสานรวมสู่สรรพสิ่ง
ครั้งนี้คือหมัดทำลายล้างของจริง!
หมัดนี้เปรียบเช่นดวงดาวถล่มโรย ผ่านที่ใดก็ล้วนพินาศบรรลัย
“ไม่ได้นะ!”
หลัวซู่ปรากฏขึ้นแล้วตะโกนอย่างร้อนรน
หากเจียงผิงอันฆ่าชิวผิงเซิง ปัญหาจะเกิดแน่
เปรี้ยง!
หมัดของเจียงผิงอันหยุดลงกลางอากาศ เจตจำนงหมัดอันรุนแรงฟาดชิวผิงเซิงจมธรณีเป็นหลุมลึก พสุธาแหลกร้าว
แม้จะไม่โดนเต็ม ๆ แต่ก็ยังทำให้ศัตรูสาหัสได้
เจียงผิงอันมิได้คิดสังหาร และฆ่าอีกฝ่ายก็มิได้ ชิวผิงเซิงต้องมีบางสิ่งที่บิดาให้ไว้ช่วยชีวิตตนแน่นอน
เจียงผิงอันยกเลิกวรยุทธ์ หันกายเดินออกจากลานประลอง
ศิษย์ที่ลานประลองล้วนมองเจียงผิงอันตาค้าง แววตาเปี่ยมความหวาดกลัว
คนผู้นี้ถึงกับเอาชนะบุตรเซียนซึ่งมีปราณเซียนได้!
ในความคิดปวงชน สิ่งนี้ไม่มีทางเกิดขึ้นได้ แต่เจียงผิงอันทำลงไปแล้ว
เจียงผิงอันแข็งแ
